باب اول- در تسبیح و تنزیه و ثنای پروردگار و توحید و مناجات با اودعاهای آن حضرت در تسبیح وسپاس و شکر خداوند عزوجلصحیفه سجادیه جامعه

دعای دویست و بیست‌ و یک – هنگامی كه دعایش مستجاب می‌شد

اَللّٰهُمَّ وَقَدْ أَكدَى الطَّلَبُ، وَأَعْیَتِ الْحِیَلُ إِلّٰا عِنْدَكَ وَضٰاقَتِ الْمَذٰاهِبُ، وَامْتَنَعَتِ الْمَطَالِبُ، وَعَسُـرَتِ الرَّغٰائِبُ، وَانْقَطَعَتِ الطُّرُقُ إِلّٰا إِلَیْكَ وَتَصَـرَّمَتِ الْآمٰالُ، وَانْقَطَعَ الرَّجَاءُ إِلّٰا مِنْكَ، وَخَابَتِ الثِّقَةُ، وَأَخْلَفَ الظَّنُّ إِلّٰا بِكَ.

خداوندا طلب سخت گشت، و چاره مشکل گشت جز نزد تو، و راه‌ها تنگ شد درخواست‌ها بازداشته شد، و علاقه‌ها دور از دستـرس گردید، و راه‌ها بریده شد جز به سوی تو، و بر باد رفت آرزوها، و امید بریده شد جز از تو، و اعتماد ناکام گشت، و گمان برخلاف گردید جز به تو.

اَللّٰهُمَّ إِنِّی أَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ إِلَیْكَ مُنْهَجَةً، وَمَنٰاهِلَ الرَّجَاءِ لَدَیْكَ مُتْـرَعَةً، وَأَبْوَابَ الدُّعَاءِ إِلَیْكَ مُفَتَّحَةً.

خداوندا همانا من می‌یابم راه خواسته‌ها را به سوی تو آشکار، و سـرچشمه‌های امید را نزد تو سـرشار، و درهای دعا را به سوی تو باز.

وَأَعْلَمُ أَنَّكَ لِمَنْ دَعَاكَ بِـمَوْضِعِ إِجَابَةٍ، وَلِلصّٰارِخِ إِلَیْكَ بـِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ، وَأَنَّ القَاصِدَ إِلَیْكَ لَقَرِیبُ الْمَسَافَةِ مِنْكَ، وَمُنَاجَاةَ الْعَبْدِ إِیّٰاكَ غَیْرُ مَحْجُوبَةٍ عَنِ اسْتِمَاعِكَ.

و می‌دانم که تو برای کسی که تو را بخواند در جایگاه اجابت هستی، و برای فریاد‌کنندۀ به سوی تو در محلّ فریاد رسی هستی، و قصد کننده به سوی تو فاصله‌ای نزدیک نسبت به تو دارد، و راز و نیاز گفتـن بنده با تو از شنیدن تو باز داشته نـمی‌شود.

وَأَنَّ فِی التَّلَهُّفِ إِلیٰ جُودِكَ، وَالرِّضَا بِعِدَتِكَ وَالْاِسْتِـرَاحَةِ إِلیٰ ضَمَانِكَ عِوَضاً مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِینَ، وَمَنْدُوحَةً عَمّٰا قِبَلَ الْمُسْتَأْثِرِینَ، وَدَرْكاً مِنْ خَیْرِ الْمُوَازِرِینَ.

و در اشتیاق به بخشش و خشنودی به وعده‌ات و آسوده بودن به ضمانتت عوضی است از منع کردن بخیلان، و گستـردگی است به جای آنچه در نزد خودبینان است، و جبـرانی است از خیر کمک دهندگان.

فَاغْفِرْ یٰا لاٰ إِلٰهَ إِلّٰا أَنْتَ مٰا مَضیٰ مِنْ ذُنُوبِی، وَاْعِصمْنِی فِیمٰا بَقِیَ مِنْ عُمُرِی، وَافْتَحْ لیٖ أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَجُودِكَ الَّتیٖ لاٰتُغْلِقُهٰا عَنْ أَحِبّٰائِكَ وَأَصْفِیَائِكَ یٰا أَرْحَمَ الرّٰاحِمِینَ.

پس بیامرز ای آنکه پروردگاری نیست جز تو گناهان گذشته‌ام را، و مرا حفظ کن از گناه در آنچه مانده است از عمرم، و بگشای برای من درهای رحمت و بخششت را که آنها را نـمی‌بندی بر دوستان و برگزیدگانت ای مهربان‌ترین مهربانان.

دریافت فایل PDF

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا