مدرسه انسان شناسی منتظر

جستجو
این کادر جستجو را ببندید.

صفحه نخست » دعای دویست و سی و یک – در حال سجده در کنار کعبه

اشتراک گذاری مقاله

حضـرت علی بن الحسین (علیهماالسلام) در ماه رجب به عمره رفت و آن حضـرت بیشتـر شب و روزش را در کنار کعبه نـماز می‌خواند، و در سجدۀ او شنیده می‌شد که می‌گفت:

عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ، فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ.

عظیم شد گناه از بنده‌ات، پس نیکو باشد عفو از نزد تو.

و در مدت اقامتش چیزی بر این نـمی‌افزود.

عضو خبرنامه ما باشید

دریافت آخرین مطالب و موضوعات به صورت ایمیل و ارسال در شبکه های اجتماعی