دعای شصت‌ و یک – هرگاه از خداوند تندرستی و شکر بر آن را درخواست می‌نمود

دعای عافیت و سلامتی:

این دعا بیست و سومین دعا از ادعیه صحیفه سجادیه می باشد که در کتاب صحیفه جامعه به عنوان شصت و یکمین دعا تنظیم شده است.

حضرت سیدالعابدین (علیه السلام) دعای عافیت و سلامتی را در قالبی منسجم برای درخواست تندرستی در تمام شئون مادی و معنوی تقریر فرموده اند. از ابتدا تا آخرین فراز این دعا امام از خداوند متعال عافیت در دین، عقل، قلب و جسم را تمنا کرده و در مضامین پایانی نیز از شر شیاطین انسی و جنی به حضرت حق پناهنده شده اند.

با این تعابیر دعای عافیت و سلامتی یکی از کامل ترین ادعیه ها برای درخواست امنیت، صحت و در امان بودن از مکر دیگران می باشد.

حضرت علی بن الحسین (علیه السلام) در خلال دعای عافیت و سلامتی از پرودگار خود طلب زیارت قبر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) و انجام فریضهٔ حج را دارند و قبولی این عبادت را ذخیره ای برای آخرت خویش برشمرده اند.

مخاطب هنگام خواندن دعای عافیت و سلامتی، درخواست های متعددی از جمله، نتیجه بخش بودن کارها، بصیرت قلب، خشیت و ترس از خداوند، توانایی بر انجام عبادات، دوری از گناهان، حمد و شکرگزاری بر عافیت و مصون ماندن از مکائد و گزند حیله گران را از خداوند تقاضا دارد.

  نکته طلایی دعای عافیت و سلامتی هماهنگی زبانِ جسم و طلب قلب در استعانت از فرمانروای هستی می باشد.

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَأَلْبِسْنِی عَافِیَتَکَ، وَجَلِّلْنِی عَافِیَتَکَ،

خداوندا، بر محمد و خاندانش درود فرست و عافیتت را بر من بپوشان، و مرا با عافیت خود احاطه کن،

وَحَصِّنِّی بِعَافِیَتِکَ، وَأَکْرِمْنِی بِعَافِیَتِکَ،

و مرا در پناه عافیتت پناه ده و با عافیتت مرا گرامی بدار،

وَأَغْنِنِی بِعَافِیَتِکَ، وَتَصَدَّقْ عَلَیَّ بِعَافِیَتِکَ،

و با عافیتت مرا از هر نیازی بی‌نیاز ساز، و از سر لطف و کرمت عافیتت را بر من ببخش.

وَهَبْ لِی عَافِیَتَکَ، وَأَفْرِشْنِی عَافِیَتَکَ، وَأَصْلِحْ لِی عَافِیَتَکَ،

عافیتت را به من هدیه کن، عافیتت را برایم بگستران، و عافیتت را بر من نیکو گردان

وَلَا تُفَرِّقْ بَیْنِی وَبَیْنَ عَافِیَتِکَ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ.

و در دنیا و آخرت بین من و عافیتت جدایی مینداز.

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَعَافِنِی عَافِیَهً کَافِیَهً شَافِیَهً عَالِیَهً نَامِیَهً،

خداوندا، بر محمد و خاندانش درود فرست، و به من عافیتی بی‌نیاز کننده، شفابخش، برتر، افزون شونده عطا کن

عَافِیَهً تُـوَلِّدُ فِی بَدَنِی الْعَافِیَهَ، عَافِیَهَ الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ،

عافیتی به من عطا کن که در بدنم عافیت بیافریند، عافیت دنیا و آخرت.

وَامْنُنْ عَلَیَّ بِالصِّحَّهِ وَالْأَمْنِ وَالسَّلَامَهِ فِی دِینِی وَ بَدَنِی،

و بر من منت بگذار با تندرستی، امنیت، و سلامت در دین و بدنم؛

وَالْبَصِیرَهِ فِی قَلْبِی، وَالنَّفَاذِ فِی أُمُورِی،

و بینش و بصیرت در دلـم و قاطعیت در امورم

وَالْخَشْیَهِ لَکَ، وَالْخَوْفِ مِنْکَ،

و هراس و بیم از حضرتت

وَالْقُوَّهِ عَلَی مَا أَمَرْتَنِی بِهِ مِنْ طَاعَتِکَ،

و توانایی بر اطاعتت نسبت به آنچه  امر به طاعت نمودى

وَالِاجْتِنَابِ لِمَا نَهَیْتَنِی عَنْهُ مِنْ مَعْصِیَتِکَ.

و دوری از نافرمانی‌ات نسبت به آنچه که مرا از آن بر حذر داشتی.

اَللّٰهُمَّ وَامْنُنْ عَلَیَّ بِالْحَجِّ وَالْعُمْرَهِ، وَزِیَارَهِ قَبـْرِ رَسُولِکَ -صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَرَحْمَتُکَ وَبَرَکَاتُکَ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ- وَآلِ رَسُولِکَ عَلَیْهِمُ السَّلَامُ أَبَدًا مَا أَبْقَیْتَنِی، فِی عَامِی هَذَا وَفِی کُلِّ عَامٍ،

خداوندا، بر من منت بگذار و توفیق حج و عمره، و زیارت قبر پیامبرت (درود و رحمت و برکاتت بر او و خاندانش باد) و آل پیامبرت (علیهم السلام) را همیشه، تا زمانی که زنده‌ام، در این سال و هر سال، نصیبم کن.

وَاجْعَلْ ذَلِکَ مَقْبُولًا مَشْکُورًا، مَذْکُورًا لَدَیْکَ، مَذْخُورًا عِنْدَکَ،

این زیارت‌ها را مقبول، شایستۀ سپاسگزاری و منظور نظر پیشگاهت و اندوخته‌ای برایم نزد خود قرار ده

وَأَنْطِقْ بِحَـمْدِکَ وَشُکْرِکَ وَذِکْرِکَ وَحُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَیْکَ لِسَانِی، وَاشْـرَحْ لِمَرَاشِدِ دِینِکَ قَلْبِی،

زبانم را به حمد، و شکر، و ذکر و نیکوترین ستایش نسبت به خود گویا فرما؛ و دلم را برای راه‌های هدایت دینت گشاده فرما

وَأَعِذْنِی وَذُرِّیَّتِی مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ، وَمِنْ شَـرِّ السَّامَّهِ وَالْهَامَّهِ والْعَامَّهِ وَاللَّامَّهِ،

مرا و فرزندانم را پناه ده از شر شیطان رانده‌شده، و از شر هر موجود زهردار، و غیر زهردار و از شر بلای فراگیر و عمومی، و شر آنچه آسیب می‌رساند،

وَمِنْ شَـرِّ کُلِّ شَیْطَانٍ مَرِیدٍ، وَمِنْ شَـرِّ کُلِّ سُلْطَانٍ عَنِیدٍ، وَمِنْ شَـرِّ کُلِّ مُتْـرَفٍ حَفِیدٍ،

و از شر هر شیطان سرکش، و شر هر حاکم ستمگر و خودسر، و شر هر ثروتمندِ غرق در نعمت مغرور،

وَمِنْ شَـرِّ کُلِّ ضَعِیفٍ وَشَدِیدٍ، وَمِنْ شَـرِّ کُلِّ شَـرِیفٍ وَوَضِیعٍ،

از شر هر ناتوان و قدرتمند، و از شر هر بلندمرتبه و فرومایه،

وَمِنْ شَـرِّ کُلِّ صَغِیرٍ وَکَبِیرٍ، وَمِنْ شَـرِّ کُلِّ قَرِیبٍ وَبَعِیدٍ،

و از شر هر کوچک و بزرگ، و از شر هر نزدیک و دور.

وَمِنْ شَـرِّ کُلِّ مَنْ نَصَبَ لِرَسُولِکَ وَلِأَهْلِ بَیْتِهِ حَرْباً مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ،

و از شر هر جن و انسى که با پیامبرت و خاندانش به جنگ برخاسته است،

وَمِنْ شَـرِّ کُلِّ دَابَّهٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِیَتِهَا، إِنَّکَ عَلَی صِـرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ.

و از شر هر جنبنده‌ای که تو مهارش را در دست داری، پناهم ده که تو قطعاً بر راه راست و مستقیم هستى

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَمَنْ أَرَادَنِی بِسُوءٍ فَاصْرِفْهُ عَنِّی،

خداوندا، بر محمد و خاندانش درود فرست و هر کس که قصد بدی به من دارد را از من بازگردان.

وَادْحَرْ عَنِّی مَکْرَەُ، وَادْرَأْ عَنِّی شَـرَّەُ، وَرُدَّ کَیْدَەُ فِی نَحْرِەِ،

مکرش را از من دور کن، و شرش را از من دفع نما، و مکرش را به خودش بازگردان.

وَاجْعَلْ بَیْنَ یَدَیْهِ سَدّاً حَتَّى تُعْمِیَ عَنِّی بَصَـرَەُ، وَتُصِمَّ عَنْ ذِکْرِی سَمْعَهُ،

میان من و او سدی قرار ده تا دیده‌اش را از من نابینا کنی، و گوشش را از شنیدن نامم ناشنوا سازی،

وَتُقْفِلَ دُونَ إِخْطَارِی قَلْبَهُ، وَتُخْرِسَ عَنِّی لِسَانَهُ، وَتَقْمَعَ رَأْسَهُ،

و قلبش را از اندیشه درباره من قفل کنی. زبانش را از سخن دربارۀ من لال کنی، و بر سرش بکوبى

وَتُذِلَّ عِزَّەُ، وَتَکْسِرَ جَبَرُوتَهُ، وَتُذِلَّ رَقَبَتَهُ، وَتَفْسَخَ کِبْـرَەُ،

و عزتش را خوار گردانی، و بزرگی‌اش را درهم شکنی و بر گردنش بند خوارى اندازى، و کبر و غرورش را از هم بپاشی،

وَتُؤْمِنَنِی مِنْ جَمِیعِ ضَرِّەِ وَشَرِّەِ، وَغَمْزِەِ وَهَمْزِەِ، وَلَمْزِەِ وَحَسَدِەِ وَعَدَاوَتِهِ، وَحَبَائِلِهِ وَمَصَائِدِەِ، وَرَجِلِهِ وَخَیْلِهِ، إِنَّکَ عَزِیزٌ قَدِیرٌ.

و مرا از تمام ضرر و شرّش، از طعنه و کنایه‌اش، و نیش و حسدش، از دشمنی و توطئه‌هایش، و از دام‌ها و فتنه‌هایش، و از پیاده‌نظام و سواره‌نظامش در امان داری که تو به یقین شکست‌ناپذیر و توانایی.