ما باور داریم بسیاری از آشفتگی‌های فردی، خانوادگی و اجتماعی انسان، ریشه در یک مسئله بنیادین دارد: نشناختن انسان. وقتی انسان حقیقت خود را نمی‌شناسد، نیازهای اصیل و غیر اصیل خود را از هم تشخیص نمی‌دهد، مقصد زندگی را گم می‌کند، محبوب‌های ناپایدار را جای محبوب حقیقی می‌نشاند و در نتیجه، نظام فکری، عاطفی و رفتاری او دچار بی‌نظمی می‌شود.
مدرسه انسان‌شناسی تلاش می‌کند با تکیه بر معارف قرآن و اهل‌بیت علیهم‌السلام و بر پایه پژوهش‌های استاد محمد شجاعی در حوزه اندیشه اسلامی و شیعی، تصویری روشن، کاربردی و زندگی‌ساز از انسان ارائه دهد؛ تصویری که انسان را موجودی محدود به تولد و مرگ نمی‌بیند، بلکه ما را حقیقتی ابدی، کمال‌طلب، عاشق و رو به سوی بی‌نهایت معرفی می‌کند.
در این نگاه، انسان تنها موجودی دنیایی نیست؛ آغازی دارد، اما پایانی ندارد. زندگی دنیا، فرصتی کوتاه اما سرنوشت‌ساز برای ساختن حقیقت ابدی انسان است. همان‌گونه که بدن انسان پیش از ورود به دنیا در رحم مادر ساخته می‌شود، جان و روان انسان نیز در رحم دنیا برای ورود به عالم آخرت آماده می‌گردد؛ بنابراین، انتخاب‌ها، رابطه‌ها، باورها، محبت‌ها، عبادت‌ها، سبک زندگی و حتی عادت‌های روزمره انسان، همگی در ساخت آینده ابدی ما نقش دارند.
از همین رو، انسان‌شناسی در مدرسه ما صرفاً یک دانش نظری یا مجموعه‌ای از دانستنی‌های ذهنی نیست؛ بلکه دانشی برای زیستن درست است. دانشی که به کمک می‌کند خود را مدیریت کنیم، اولویت‌هایش را بشناسیم، محبت‌هایمان را تنظیم کنیم، با بحران‌های درونی و بیرونی آگاهانه‌تر روبه‌رو شویم و مسیر رشد خود را بر اساس حقیقت وجودی‌مان سامان دهیم.