إِلَهِی وَسَیِّدِی بِکَ عَرَفْتُکَ،
ای محبوب من و ای سرورم! من تو را به واسطۀ خودت شناختم،
وَبِکَ اهْتَدَیْتُ إِلَی سَبِیلِکَ،
و با کمک خودت به راهت هدایت شدم.
وَأَنْتَ دَلِیلِی[1] عَلَی مَعْرِفَتِکَ،
تو خود راهنمای من برای شناختنت هستی.
وَلَوْ لَا أَنْتَ مَا عَرَفْتُ تَوْحِیدَکَ، وَلَا اهْتَدَیْتُ إِلَی عِبَادَتِکَ.[2]
اگر تو نبودی، هرگز توحیدت را نمیشناختم و به عبادتت راه پیدا نمیکردم.
فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَی مَا هَدَیْتَ وَعَلَّمْتَ، وَبَصَّـرْتَ وَفَهَّمْتَ وَأَوْضَحْتَ مِنَ الصِّـرَاطِ الْمُسْتَقِیمِ.
پس همۀ حمد و سپاس فقط برای توست که هدایت کردی، و آموختی، بینش دادی، فهم بخشیدی و راه راست را روشن ساختی.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی أَدْعُوهُ فَیُجِیبُنِی، وَإِنْ کُنْتُ بَطِیئاً حِینَ یَدْعُونِی.
همۀ حمد و سپاس خدایی را که او را میخوانم و اجابتم میکند، حتی اگر من در اجابت دعوت او کند باشم.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی أَسْأَلُهُ فَیُعْطِینِی، وَإِنْ کُنْتُ بَخِیلًا حِینَ یَسْتَقْرِضُنِی.
همۀ حمد و سپاس خدایی را که هرگاه از او درخواست میکنم، به من عطا میکند، اگرچه وقتى او مرا به قرض دادن مىطلبد، بخیل و تنگنظرم.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی أُنَاجِیهِ لِحَاجَتِی إِذَا شِئْتُ،
همۀ حمد و سپاس خدایی را که هرگاه بخواهم، با او برای رفع نیازهایم راز و نیاز میکنم،
وَأَخْلُو بِهِ حَیْثُ شِئْتُ بِسِـرِّی، فَیَقْضِی حَاجَتِی.
و هر زمان که بخواهم، در خلوت و در سکوت دلم با او سخن میگویم، و او حاجتم را برآورده میکند.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَا أَرْجُو غَیْرَہُ، وَلَوْ رَجَوْتُ غَیْرَہُ لَأَخْلَفَ رَجَائِی.
و همۀ حمد و سپاس خدایی را که جز او به کسی امید ندارم، و اگر به غیر او امید میبستم، حتماً امیدم ناامید میشد.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی وَکَلَنِی إِلَیْهِ فَأَکْرَمَنِی، وَلَمْ یَکِلْنِی إِلَی النَّاسِ فَیُهِینُونِی.
و همۀ حمد و سپاس خدایی را که تکیهگاه مرا خودش قرار داد تا گرامیم بدارد و مرا به مردم واگذار نکرد تا خوارم کنند.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی تَحَبَّبَ إِلَیَّ وَهُوَ غَنِیٌّ عَنِّی،
و تمام حمد و سپاس خدایی را که به من مهرورزی میکند، در حالی که از من بینیاز است.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی یَحْلُمُ[3] عَنِّی حَتَّى کَأَنِّی لَا ذَنْبَ لِی،
و تمام حمد و سپاس خدایی را که با من بردباری و از گناهانم چشمپوشی میکند، گویی که هیچ خطایی نداشتهام.
فَرَبِّی أَحْمَدُ، وَهُوَ أَحَقُّ بِحَمْدِی.
پروردگارم را میستایم و او شایستهترین فرد به ستایش من است.
یَا ذَا الْمَنِّ وَلَا یُـمَنُّ عَلَیْکَ،
ای صاحب لطفی که منّتی بر تو نیست!
یَا ذَا الطَّوْلِ، یَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ،
ای صاحب فضل بزرگ! ای صاحب شکوه و بزرگواری!
لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ
هیچ محبوبی جز تو نیست.
ظَهْرَ[4] اللَّاجِینَ، وَجَارَ[5] الْمُسْتَجِیرِینَ، وَأَمَانَ الْخَائِفِینَ،
ای پشتیبان پناهندگان، و ای پناه پناهجویان و ای امنیتبخش دلهای هراسان!
إِلَیْکَ فَرَرْتُ بِنَفْسِی یَا مَلْجَأَ الْخَائِفِینَ،
با تمام وجودم فقط به سوی تو گریختهام، ای پناهگاه بیمناکان!
لاَ أَجِدُ[6] شَافِعاً إِلَیْکَ إِلَّا مَعْرِفَتِی بِأَنَّکَ أَفْضَلُ مَنْ قَصَدَ إِلَیْهِ الْمُقَصِّـرُونَ،
هیچ شفیعی نزد تو جز این نمییابم که میدانم تو بهترین کسی هستی که همۀ گنهکاران به سوی تو روی میآورند.
وَآمَلُ[7] مَنْ لَجَأَ إِلَیْهِ الْخَائِفُونَ،
و امیدبخشترین کسی هستی که دلهای هراسان به تو پناه بردهاند.
أَسْأَلُکَ بِأَنَّ لَکَ الطَّوْلَ وَالْقُوَّهَ[8] وَالْقُدْرَهَ وَالْحَوْلَ،
از تو درخواست میکنم بهخاطر اینکه تو صاحب بخشش، قدرت، نیرو و توانایی هستی،
أَنْ تَحُطَّ[9] عَنِّی وِزْرِی،
که بار گناهانم را از دوشم برداری،
وَتَعْصِمَنِی وَتَجْعَلَنِی مِنَ الَّذِینَ انْتَجَبْتَهُمْ لِطَاعَتِکَ،
و مرا از گناه و لغزش حفظ کنی و در شمار کسانی قرارم دهی که آنان را برای اطاعتت برگزیدهای،
وَأَدْخَلْتَهُمْ بِالتَّقْوَى فِی سَعَهِ رَحْمَتِکَ وَرِضْوَانِکَ،
و آنان را با تقوا به گسترۀ رحمت و خشنودیات وارد کردهای.
یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ، وَصَلَّی اللّٰهُ عَلَی مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ[10] وَآلِهِ وَسَلَّمَ.
ای مهربانترین مهربانان! و درود و سلام خدا بر محمد پیامبر، و خاندان او باد.
[1] . أَنْتَ دَلِیل
[2] . وَ لَا عَرَفْتُ وَ لَا اهْتَدَیْتُ إِلَى عِبَادَتِک
[3] . تَحَلَّم
[4] . ظَهْرُ
[5] . جارُ
[6] . وَ لَا أَجِد
[7] . أَمَلُ
[8] . حذف وَالْقُوَّهَ
[9] . وَ أَنْ تَحُطَّ
[10] . در برخی نسخه ها با حذف النَّبِیِّ
