دعای صد و سی‌ و دو – در روز بیست سوم ماه رمضان

دعای روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان 132

اَللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا رَبَّ لَیْلَهِ الْقَدْرِ، وَجَاعِلَهَا خَیْراً مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ، وَرَبَّ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ وَالْجِبَالِ وَالْبِحَارِ، وَالظُّلَمِ وَالْأَنْوَارِ وَالْأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، یَا بَارِئُ یَا مُصَوِّرُ، یَا مُنْشِئُ یَا خَالِقُ یَا جَبَّارُ یَا رَازِقُ، یَا مَنَّانُ یَا اَللّٰهُ، یَا رَحْمَانُ یَا اَللّٰهُ، یَا قَیُّومُ یَا اَللّٰهُ،

خداوندا! از تو می‌خواهم، ای پروردگار شب قدر، و کسی که آن را برتر از هزار ماه قرار داده‌ای! ای پروردگار شب و روز، کوه‌ها و دریاها، تاریکی‌ها و نورها، زمین و آسمان! ای آفریننده، ای صورتگر، ای پدیدآورنده، ای خالق، ای توانای شکست‌ناپذیر، ای روزی‌دهنده! ای بخشنده، ای الله! ای به همه مهربان، ای الله! ای پایدار، ای الله!

یَابَدِیعَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ یَا اَللّٰهُ، یَامَنْ‏ جَعَلَ فِی السَّماءِ بُرُوجاً، وَجَعَلَ فِیهَا سِـراجاً وَقَمَراً مُنِیراً یَا اَللّٰهُ، یَا مَنْ‏﴿جَعَلَ اللَّیْلَ وَالنَّهارَ خِلْفَهً لِمَنْ أَرَادَ أَنْ یَذَّکَّرَ أَوْ أَرَادَ شُکُوراً﴾،

ای نوآفرین آسمان‌ها و زمین، ای الله !ای که در آسمان‌ها برج‌هایی را برپا داشتی و در آن خورشیدی فروزان و ماهی تابان قرار دادی! ای الله! ﴿ ای که شب و روز را پی‌درپی قرار دادی تا هر که بخواهد پند گیرد یا شکرگزار باشد

یَا اَللّٰهُ یَا حَیُّ، یَا مُحْیِیَ الْاَمْوَاتِ [1] وَمُمِیتَ الْأَحْیَاءِ، وَبَاعِثَ مَنْ فِی الْقُبُورِ، یَا اَللّٰهُ یَا مَنْ‏ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنَی‏ بِجَاهِ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،

ای الله! ای زنده و پاینده! ای که مردگان را زنده می‌کنی و زندگان را می‌میرانی و اهل قبور را برمی‌انگیزی. ای الله! ای که نیکوترین نام‌ها از آنِ توست، به حق محمد و آل محمد، بر محمد و خاندان محمد درود فرست!

وَاجْعَلْنِی مِنْ أَوْفَرِ عِبَادِکَ نَصِیباً مِنْ کُلِّ خَیْرٍ أَنْزَلْتَهُ فِی هَذِہِ اللَّیْلَهِ وَفِی هَذَا الْیَوْمِ، أَوْ أَنْتَ مُنْزِلُهُ: مِنْ نُورٍ تَهْدِی بِهِ، أَوْ رَحْمَهٍ تَنْشُـرُهَا، أَوْ رِزْقٍ تَبْسُطُهُ بَیْنَ عِبَادِکَ،

خداوندا! مرا از آن بندگانت قرار بده که بیشترین بهره را از هر خیری که در این شب و این روز نازل کرده‌ای یا قرار است نازل کنی، نصیبشان می‌گردانی. اعم از اینکه آن خیر، نوری باشد که دل‌ها را به سوی هدایت می‌کشاند، یا رحمتی که بر بندگانت می‌گسترانی، یا روزی‌ای که در میانشان تقسیم می‌کنی.

أَوْ بَلَاءٍ تَدْفَعُهُ، أَوْ شَـرٍّ تَصْـرِفُهُ، أَوْ ضُـرٍّ تَکْشِفُهُ، فَاجْعَلْنِی مِنْ ذَلِکَ کُلِّهِ مِنْ أَوْلِیَائِکَ الصَّالِحِینَ، الَّذِینَ اسْتَجَبْتَ لَهُمْ وَاسْتَوْجَبُوا مِنْکَ الثَّوَابَ وَأَمِنُوا بِرِضَاکَ مِنَ الْعَذَابِ یَا کَرِیمُ.

یا بلایی که آن را دور می‌سازی، یا شری که آن را دفع می‌کنی، و یا سختی‌ای که آن را برطرف می‌کنی. مرا از میان همۀ این‌ها در زمرۀ دوستان نیکوکارت قرار ده، آنان که دعایشان را اجابت کردی، و مستحق  پاداش و ثواب تو شدند، و با رضایت و خشنودی تو، از عذاب در امان ماندند. ای خدای بزرگوار!

اَللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مَسْأَلَهَ الْمِسْکِینِ الْمُسْتَکِینِ، وَأَبْتَغِی مِنْکَ ابْتِغَاءَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ، وَأَتَضَـرَّعُ إِلَیْکَ تَضَـرُّعَ الضَّعِیفِ الضَّـرِیرِ، وَأَبْتَهِلُ إِلَیْکَ ابْتِهَالَ الْمُذْنِبِ الذَّلِیلِ، مَسْأَلَهَ مَنْ خَضَعَ لَکَ رَقَبَتَهُ،

خداوندا! مانند فقیری درمانده از تو درخواست می‌کنم ومانند بی‌چاره‌ای نیازمند از تو خواهش می‌کنم. وبه درگاه تو چون ناتوانی نابینا زاری می‌کنم. به مانند گناهکاری خوار و شرمسار به درگاهت التماس می‌کنم و از تو  درخواست می‌کنم مانند بنده‌ای که از روی خضوع، گردن در برابر تو فرو می‌آورد.

وَرَغَمَ لَکَ أَنْفَهُ،[2] وَعَفَّرَ لَکَ وَجْهَهُ، وَسَقَطَتْ لَکَ نَاصِیَتُهُ، وَاعْتَـرَفَ لَکَ بِخَطِیئَتِهِ، وَفَاضَتْ إِلَیْکَ عَبْـرَتُهُ، وَانْهَمَلَتْ دُمُوعُهُ، وَضَلَّتْ عَنْهُ حِیلَتُهُ، وَانْقَطَعَتْ عَنْهُ حُجَّتُهُ،

خود را در برابر تو خوار کرده و صورتش را در برابرت به خاک نهاده و برای تو پیشانی بر سجده نهاده است. به گناهانش اعتراف کرده، و چشمانش پر از اشک و سرشک از دیدگانش جاری شده است. چاره‌ای برایش باقی نمانده، و هر دلیلی برای نجات خود را از دست داده است.

وَغَمَرَتْهُ ذُنُوبُهُ، وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِیئَتُهُ، وَأَغْرَقَتْهُ إِسَاءَتُهُ، وَلَمْ یَجِدْ [3] لِضُـرِّہِ کَاشِفاً غَیْرَکَ، وَلَا لِکَرْبِهِ مُفَرِّجاً سِوَاکَ، وَلَا لِمَا نَزَلَ بِهِ مُنْقِذاً إِلَّا أَنْتَ.

گناهانش او را در بر گرفته، و خطاها احاطه‌اش کرده و غرق در بدکاری‌ خویش است. اما جز تو هیچ‌کس را نمی‌یابد که گرفتاری‌اش را برطرف کند، جز تو هیچ پناهی ندارد که غمش را بزداید، و جز تو هیچ نجات‌دهنده‌ای نیست که از آنچه بر او فرود آمده رهایش سازد.

فَأَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَمَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَکَمَا مُحَمَّدٌ وَآلُ مُحَمَّدٍ أَهْلُهُ، وَأَنْ تُعْطِیَنِی أَفْضَلَ مَا أَعْطَیْتَ السَّائِلِینَ مِنْ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ،

از تو می‌خواهم که بر محمد و آل محمد درود فرستی، آن‌گونه که شایستۀ بزرگی و کرم توست، و آن‌گونه که محمد و خاندان پاکش سزاوار آن هستند. و از تو می‌خواهم که بهترین چیزی را که بندگان صالحت از تو درخواست‌کردند و عطایشان کردی، نصیب من نیز بگردانی.

وَأَفْضَلَ مَا تُعْطِی الْبَاقِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ، وَأَفْضَلَ‏ مَا تُعْطِی مَنْ تَخْلُقُهُ [4] مِنْ أَوْلِیَائِکَ یَا کَرِیمُ، وَأَعْطِنِی فِی مَجْلِسِی هَذَا مَغْفِرَهً تُؤْمِنُنِی بِهَا مِنْ ذُنُوبِی، وَاعْصِمْنِی فِیمَا بَقِیَ مِنْ عُمُرِی [5]، وَارْزُقْنِی الْحَجَّ وَالْعُمْرَهَ فِی عَامِی هَذَا مُتَقَبَّلًا مَبْـرُوراً خَالِصاً لِوَجْهِکَ یَاکَرِیمُ، وَارْزُقْنِیهِ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی یَا کَرِیمُ،

و بهترین چیزی را که به بقیۀ مؤمنان عطا می‌کنی، و برترین عطایایی را که به دوستان آینده‌ات می‌بخشی، نصیب من نیز بگردان .ای که بسیار بخشنده و بزرگواری. در این مجلس، مغفرت و بخششی به من عطا کن که به واسطۀ آن مرا از گناهانم ایمن سازی، و در ادامۀ عمرم مرا در پناه خود نگاه دار. و در همین سال، حج و عمره‌ای روزی‌ام کن که مقبول و نیکو باشد و تنها برای رضای تو انجام شود، و این توفیق را همیشه و تا زمانی که زنده‌ام، از من دریغ مکن، ای بزرگوار!

اِکْفِنِی مَؤُونَهَ خَلْقِکَ، وَاکْفِنِی شَرَّ فَسَقَهِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ، وَاکْفِنِی شَـرَّ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ وَشَـرَّ کُلِّ ذِی شَـرٍّ وَشَـرَّ کُلِّ دَابَّهٍ أَنْتَ‏ آخِذٌ بِنَاصِیَتِها إِنَّ رَبِّی عَلَی صِـرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ،‏ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللّٰهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ.

مرا از رنج و زحمت آفریدگانت حفظ کن و از شرّ فاسقان عرب و عجم در امان بدار، از شرّ جن و انس و از شرّ هر موجودی که در ذات خود شرّی دارد، کفایتم کن. مرا از گزند هر جنبنده‌ای که زمامش در دست توست، محافظت کن، چرا که پروردگار من بر راهی راست و استوار است. هیچ توان و قدرتی جز به اراده و لطف خدای بلندمرتبه و بزرگ وجود ندارد!

أَتَوَجَّهُ [6] إِلَیْکَ بِـمُحَمَّدٍ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ أَمَامِی، وَأَئِـمَّتِی عَنْ یَمِینِی وَشِمَالِی، أَتَقَرَّبُ بِهِمْ إِلَیْکَ زُلْفَى،[7] وَأَسْتَتِـرُ بِهِمْ مِنْ عَذَابِکَ، وَلَا أَجِدُ أَحَداً أَتَوَجَّهُ بِهِ إِلَیْکَ، وَأَتَقَرَّبُ بِهِ، أَوْجَهَ وَلَا أَقْرَبَ [8] مِنْ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ أَجْمَعِینَ، وَعَلَی أَرْوَاحِهِمْ وَأَجْسَادِهِمْ.

خدایا! رو به‌سوی تو می‌آورم، در حالی که محمد(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم) را پیش روی خود و امامانم را در سمت راست و چپم دارم. با توسل به آنان به تو نزدیک می‌شوم و به واسطۀ آن‌ها از عذابت پناه می‌جویم، زیرا کسی را آبرومند‌تر و نزدیک‌تر از محمد و آلش(علیهم‌السلام) برای توسل و نزدیکی به درگاهت نمی‌یابم که درود تو بر محمد و همۀ خاندانش، و بر ارواح و جسم‌های پاکشان باد!

اَللّٰهُمَّ احْشُـرْنِی فِی زُمْرَتِهِمْ، وَأَدْخِلْنِی فِی شَفَاعَتِهِمْ، وَاجْعَلْنِی بِهِمْ‏ وَجِیهاً فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَهِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ‏ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

خدایا! مرا در زمرۀ آنان محشور کن، و شفاعتشان را نصیبم کن، و به واسطۀ ایشان، مرا در دنیا و آخرت آبرومند و از مقربان درگاهت قرار ده. به حق رحمت بی‌پایانت ای مهربان‌ترین مهربانان!

مَا شَاءَ اللّٰهُ لاٰحَوْلَ وَلَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللّٰهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ، وَصَلَّی اللّٰهُ عَلَی خَیْرِ خَلْقِهِ أَجْمَعِینَ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّیِّبِینَ وَسَلَّمَ.‏

هر چه خدا بخواهد[همان مى‌شود]، هیچ توان و قدرتی نیست جز به ارادۀ خدای بلندمرتبه و بزرگ و درود و سلام خدا بر تمام آنان که بهترین آفریدگانش هستند: بر حضرت محمد و خاندان پاک و مطهرش!

[1] . در برخی نسخه‌ها: المَوتی

[2] . در برخی نسخه ها: رَغِمَ لَکَ أَنْفُه‏

[3] . در برخی نسخه‌ها: وَلَمْ یَکُن

[4] . در برخی نسخه ها: تُخَلِّفُه‏

[5] . در برخی نسخه‌ها: عُمْرِی

[6] . در برخی نسخه‌ها با حذف (أَتَوَجَّهُ)

[7] . در برخی نسخه‌ها: أَتَقَرَّبُ [إِلَیْکَ‏] بِهِمْ زُلْفَى‏

[8] . در برخی نسخه‌ها: أَوْجَهُ وَ لَا أَقْرَب‏

دیدگاهتان را بنویسید