دعای صد و هفتاد و یک – درخواست برطرف شدن اندوه

دعا برای رفع غم و اندوه:

این مناجات آخرین دعا از ادعیه صحیفه سجادیه و صد و هفتاد و یکمین دعا از مجموعه دعاهای صحیفه جامعه می باشد.

دعا برای رفع غم و اندوه مضامین غنی و زیبایی از اسماءالله، توحید و انسان شناسی را در خود جای داده است. حضرت زین العابدین (علیه السلام) در دعا برای رفع غم و اندوه خداوند را بهترین و تنهاترین گشاینده غم ها معرفی نموده اند و در فرازهای میانی دعا درخواست های خود را برای رهایی از غم و رنج از حضرت حق تعالی طلب کرده اند.

مهمترین ارکان دعا برای رفع غم و اندوه شامل توسل به اسماء الهی برای ایجاد گشایش در زندگی، درخواست بهترین تقدیرات از خداوند، دعا برای مرگی صادقانه و نیکو، درخواست بی نیازی از دنیا و رغبت به خداوند منان، طلب ترس از خداوند همانند ترس دوستان خدا، دعا برای عافیت و سلامتی، درخواست نجات از فتنه ها و دعا برای ثبات دین است.

  نکته طلایی دعا برای رفع غم و اندوه آغاز کردن روز با تکیه و امید به درگاه حق تعالی و طلب سرانجامی پر خیر و برکت در پایان آن می باشد.

یَا فَارِجَ الْهَمِّ، وَکَاشِفَ الْغَمِّ،

ای زدایندۀ اندوه‌ها، و ای برطرف‌کنندۀ غم‌ها،

 یَا رَحْمَانَ الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ وَرَحِیمَهُمَا

ای که رحمت عامّ تو در دنیا و آخرت شامل است، و لطفِ خاصّت در هر دو جهان بهرهٔ دوستان!

صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَافْرُجْ هَمِّی، وَاکْشِفْ غَمِّی.

بر محمد و خاندان محمد درود فرست، و گره از کار فرو بستهٔ من بگشا، و غم از دلم بزدای.

یَا وَاحِدُ یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ،

ای یگانۀ بدون شریک، ای یکتایی که تمام صفاتت عین ذات توست، ای بی‌نیازِ مطلق!

یَا مَنْ ﴿لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ﴾،

ای هستی مطلق که همه چیز ظهور توست و هیچ چیز خارج از ذات تو نیست، و هرگز هیچ کس همتای تو نبوده است،

اعْصِمْنِی وَطَهِّرْنِی، وَاذْهَبْ بِبَلِیَّتِی.

مرا در پناه خود حفظ کن و از آلودگی‌ها پاکم گردان، و بلا و گرفتاری‌ام را از من دور ساز.

و بخوان آیه الکرسی و معوذتین و قل هو اللّه احد را، و بگو:

اَللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ سُؤَالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ، وَضَعُفَتْ قُوَّتُهُ وَکَثُـرَتْ ذُنُوبُهُ،

خداوندا! تو را می‌خوانم با زبان کسی که: تنگدستی و نیازش به نهایت رسیده، نیرو و توانش سُست گشته، و بار گناهانش سنگین شده است،

 سُؤَالَ مَنْ لَا یَجِدُ لِفَاقَتِهِ مُغِیثاً وَلَا لِضَعْفِهِ مُقَوِّیاً، وَلَا لِذَنْبِهِ غَافِراً غَیْرَکَ.

تو را می‌خوانم همچون کسی که برای نیاز خود فریادرسی، برای سستی خود تکیه‌گاهی، و برای خطاهای خود بخشنده‌ای جز تو نمی‌شناسد.

یَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ، أَسْأَلُکَ عَمَلًا تُحِبُّ بِهِ مَنْ عَمِلَ بِهِ،

ای صاحبِ شکوه و کرامت! توفیق انجام عملی را از تو مى‌خواهم که هر که آن را به جا آورد، محبوبِ تو گردد،

وَیَقِیناً تَنْفَعُ بِهِ مَنِ اسْتَیْقَنَ بِهِ حَقَّ الْیَقِینِ فِی نَفَاذِ أَمْرِکَ.

و یقینی می‌طلبم که هر کس با آن حقیقتاً به نفوذِ مطلق فرمان تو اطمینان یابد، از آن بهره‌مندش سازى.

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاقْبِضْ عَلَی الصِّدْقِ نَفْسِی

خداوندا! بر محمد و خاندان محمد درود فرست، و جانم را در حال صدق و راستی بگیر (با صدق و ایمان کامل مرا بمیران).

وَاقْطَعْ مِنَ الدُّنْیَا حَاجَتِی،

و نیاز و دل‌بستگی مرا از این دنیا قطع کن،

وَاجْعَلْ فِیمَا عِنْدَکَ رَغْبَتِی شَوْقاً إِلَی لِقَائِکَ،

و میل و رغبت مرا به آنچه نزد توست، به شوق لقای خودت پیوند بزن.

 وَهَبْ لِی صِدْقَ التَّوَکُّلِ عَلَیْکَ.

و توکل راستین و خالص بر خودت را به من عطا فرما.

أَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِ کِتَابٍ قَدْ خَلَا، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَـرِّ کِتَابٍ قَدْ خَلَا.

بهترین سرنوشت‌هایی را که تا کنون رقم خورده است، از تو می‌طلبم، و از سرنوشت‌های بدی که گذشته، به تو پناه می‌برم.

 أَسْأَلُکَ خَوْفَ الْعَابِدِینَ لَکَ،

از تو آن بیم و خشیتی را می‌خواهم که ویژهٔ بندگان عابد توست…

وَعِبَادَهَ الْخَاشِعِینَ لَکَ،

و آن عبادتی را که خاص عبادت بندگان خاشع و فروتن در پیشگاه توست.

 وَیَقِینَ الْمُتَوَکِّلِینَ عَلَیْکَ، وَتَوَکُّلَ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیْکَ.

و آن یقینی که شیوهٔ توکل‌کنندگان به توست، و آن اعتماد و توکلی که مؤمنان به تو دارند را نصیبم گردان.

اَللّٰهُمَّ اجْعَلْ رَغْبَتِی فِی مَسْأَلَتِی مِثْلَ رَغْبَهِ أَوْلِیَائِکَ فِی مَسَائِلِهِمْ،

خداوندا! خواهش‌های مرا در دعا و درخواست‌هایم، به مرتبهٔ خواست اولیاء و دوستان خاصّ خودت برسان.

 وَرَهْبَتِی مِثْلَ رَهْبَهِ أَوْلِیَائِکَ،

و ترس و بیم مرا نیز همانند ترس و بیم اولیای خودت گردان.

وَاسْتَعْمِلْنِی فِی مَرْضَاتِکَ عَمَلًا لَا أَتْرُکُ مَعَهُ شَیْئاً مِنْ دِینِکَ مَخَافَهَ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ.

و مرا در مسیر خشنودی‌ات به گونه‌ای به کار گیر که عملی انجام دهم که در آن، هیچ حکمی از احکام دین تو را، از ترس هیچ‌یک از آفریدگانت ترک نکنم.

اَللّٰهُمَّ هَذِہِ حَاجَتِی فَأَعْظِمْ فِیهَا رَغْبَتِی،

خداوندا، این است حاجت و خواستهٔ من؛ پس اشتیاق مرا برای رسیدن به آن فزونی بخش،

وَأَظْهِرْ فِیهَا عُذْرِی،

و عذر مرا در طلب این حاجت (به دلیل شدت نیازم به آن)، آشکار ساز[1]

وَلَقِّنِّی فِیهَا حُجَّتِی، وَعَافِ فِیهَا جَسَدِی.

و دلیل و حجّتم را برای بیان آن به من بیاموز، و جسم و تنم را در پیگیری آن عافیت بخش.

اَللّٰهُمَّ مَنْ أَصْبَحَ لَهُ ثِقَهٌ أَوْ رَجَاءٌ غَیْرُکَ، فَقَدْ أَصْبَحْتُ وَأَنْتَ ثِقَتِی وَرَجَائِی فِی الْأُمُورِ کُلِّهَا،

خداوندا! اگر کسی شب و روز خود را با تکیه و امید به غیر از تو می‌گذراند، اما روز و شب‌های من با اعتماد و امید به تو در همۀ امورم می‌گذرد.

فَاقْضِ لِی بِخَیْرِهَا عَاقِبَهً، وَنَجِّنِی مِنْ مَضَلَّاتِ[2] الْفِتَـنِ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

پس، فرجام امورم را نیکوترین فرجام قرار ده، و به رحمت واسعه‌ات، مرا از فتنه‌هایی که به گمراهی می‌کشاند، رهایی بخش؛ ای مهربان‌ترینِ مهربانان.

وَصَلَّی اللّٰهُ عَلَی سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّٰهِ الْمُصْطَفَى وَعَلَی آلِهِ الطَّاهِرِینَ.

درود و رحمت خداوند بر سرور ما، محمد، فرستادۀ برگزیدۀ خدا، و بر خاندان پاک و مطهرش باد.

[1] . یعنی مرا ملامت نکن از جهت اینکه شاید شایسته و اهل این خواسته نباشم و چیزی را طلب کنم که سزاوار آن نیستم. زیرا هر کس چیزی را بخواهد که شایسته آن نیست، مورد ملامت و سرزنش قرار می‌گیرد. (ریاض السالکین)

[2] . مُضِلَّاتِ