دعای صد و سی‌ و دو – در روز بیست سوم ماه رمضان

دعای روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان 132

اَللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا رَبَّ لَیْلَهِ الْقَدْرِ، وَجَاعِلَهَا خَیْراً مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ،

خداوندا! از تو می‌خواهم، ای پروردگار شب قدر، و کسی که آن را برتر از هزار ماه قرار داده‌ای!

 وَرَبَّ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ وَالْجِبَالِ وَالْبِحَارِ، وَالظُّلَمِ وَالْأَنْوَارِ وَالْأَرْضِ وَالسَّمَاءِ،

ای پروردگار شب و روز، کوه‌ها و دریاها، تاریکی‌ها و نورها، زمین و آسمان!

 یَا بَارِئُ یَا مُصَوِّرُ، یَا مُنْشِئُ یَا خَالِقُ یَا جَبَّارُ یَا رَازِقُ،

ای آفریننده، ای صورتگر، ای پدیدآورنده، ای خالق، ای توانای شکست‌ناپذیر، ای روزی‌دهنده!

 یَا مَنَّانُ یَا اَللّٰهُ، یَا رَحْمَانُ یَا اَللّٰهُ، یَا قَیُّومُ یَا اَللّٰهُ،

ای بخشنده، ای الله! ای به همه مهربان، ای الله! ای پایدار، ای الله!

یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ یَا اَللّٰهُ،

ای نوآفرین آسمان‌ها و زمین، ای الله !

یَا مَنْ‏ جَعَلَ فِی السَّماءِ بُرُوجاً، وَجَعَلَ فِیهَا سِـراجاً وَقَمَراً مُنِیراً یَا اَللّٰهُ،

ای که در آسمان‌ها برج‌هایی را برپا داشتی و در آن خورشیدی فروزان و ماهی تابان قرار دادی! ای الله!

یَا مَنْ‏﴿جَعَلَ اللَّیْلَ وَالنَّهارَ خِلْفَهً لِمَنْ أَرَادَ أَنْ یَذَّکَّرَ أَوْ أَرَادَ شُکُوراً﴾،

﴿ ای که شب و روز را پی‌درپی قرار دادی تا هر که بخواهد پند گیرد یا شکرگزار باشد

یَا اَللّٰهُ یَا حَیُّ، یَا مُحْیِیَ الْأَمْوَاتِ[1] وَمُمِیتَ الْأَحْیَاءِ، وَبَاعِثَ مَنْ فِی الْقُبُورِ،

ای الله! ای زنده و پاینده! ای که مردگان را زنده می‌کنی و زندگان را می‌میرانی و اهل قبور را برمی‌انگیزی.

 یَا اَللّٰهُ یَا مَنْ‏ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَی‏ بِجَاهِ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،

ای الله! ای که نیکوترین نام‌ها از آنِ توست، به حق محمد و آل محمد، بر محمد و خاندان محمد درود فرست!

وَاجْعَلْنِی مِنْ أَوْفَرِ عِبَادِکَ نَصِیباً مِنْ کُلِّ خَیْرٍ أَنْزَلْتَهُ فِی هَذِہِ اللَّیْلَهِ وَفِی هَذَا الْیَوْمِ، أَوْ أَنْتَ مُنْزِلُهُ:

خداوندا! مرا از آن بندگانت قرار بده که بیشترین بهره را از هر خیری که در این شب و این روز نازل کرده‌ای یا قرار است نازل کنی، نصیبشان می‌گردانی.

مِنْ نُورٍ تَهْدِی بِهِ، أَوْ رَحْمَهٍ تَنْشُـرُهَا، أَوْ رِزْقٍ تَبْسُطُهُ بَیْنَ عِبَادِکَ،

اعم از اینکه آن خیر، نوری باشد که دل‌ها را به سوی هدایت می‌کشاند، یا رحمتی که بر بندگانت می‌گسترانی، یا روزی‌ای که در میانشان تقسیم می‌کنی.

أَوْ بَلَاءٍ تَدْفَعُهُ، أَوْ شَـرٍّ تَصْـرِفُهُ، أَوْ ضُـرٍّ تَکْشِفُهُ،

یا بلایی که آن را دور می‌سازی، یا شری که آن را دفع می‌کنی، و یا سختی‌ای که آن را برطرف می‌کنی.

فَاجْعَلْنِی مِنْ ذَلِکَ کُلِّهِ مِنْ أَوْلِیَائِکَ الصَّالِحِینَ، الَّذِینَ اسْتَجَبْتَ لَهُمْ وَاسْتَوْجَبُوا مِنْکَ الثَّوَابَ وَأَمِنُوا بِرِضَاکَ مِنَ الْعَذَابِ یَا کَرِیمُ.

مرا از میان همۀ این‌ها در زمرۀ دوستان نیکوکارت قرار ده، آنان که دعایشان را اجابت کردی، و مستحق  پاداش و ثواب تو شدند، و با رضایت و خشنودی تو، از عذاب در امان ماندند. ای خدای بزرگوار!

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مَسْأَلَهَ الْمِسْکِینِ الْمُسْتَکِینِ، وَأَبْتَغِی مِنْکَ ابْتِغَاءَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ،

خداوندا! چون فقیری درمانده از تو درخواست می‌کنم ومانند بی‌چاره‌ای نیازمند از تو خواهش می‌کنم.

 وَأَتَضَـرَّعُ إِلَیْکَ تَضَـرُّعَ الضَّعِیفِ الضَّـرِیرِ، وَأَبْتَهِلُ إِلَیْکَ ابْتِهَالَ الْمُذْنِبِ الذَّلِیلِ،

وبه درگاه تو چون ناتوانی نابینا زاری می‌کنم. به مانند گناهکاری خوار و شرمسار به درگاهت التماس می‌کنم

مَسْأَلَهَ مَنْ خَضَعَ لَکَ رَقَبَتَهُ، وَرَغَمَ لَکَ أَنْفَهُ،[2]

و از تو  درخواست می‌کنم مانند بنده‌ای که از روی خضوع، گردن در برابر تو فرود آورده و خود را در برابر تو خوار کرده

وَعَفَّرَ لَکَ وَجْهَهُ، وَسَقَطَتْ لَکَ نَاصِیَتُهُ، وَاعْتَـرَفَ لَکَ بِخَطِیئَتِهِ،

و صورتش را در برابرت به خاک نهاده و برای تو پیشانی بر سجده نهاده است. به گناهانش اعتراف کرده،

وَفَاضَتْ إِلَیْکَ عَبْـرَتُهُ، وَانْهَمَلَتْ دُمُوعُهُ،

و چشمانش پر از اشک و سرشک از دیدگانش جاری شده است.

 وَضَلَّتْ عَنْهُ حِیلَتُهُ، وَانْقَطَعَتْ عَنْهُ حُجَّتُهُ،

چاره‌ای برایش باقی نمانده، و هر دلیلی برای نجات خود را از دست داده است.

وَغَمَرَتْهُ ذُنُوبُهُ، وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِیئَتُهُ،

گناهانش او را در بر گرفته، و خطاها احاطه‌اش کرده

وَأَغْرَقَتْهُ إِسَاءَتُهُ، وَلَمْ یَجِدْ[3] لِضُـرِّہِ کَاشِفاً غَیْرَکَ،

و غرق در بدکاری‌ خویش است، اما جز تو هیچ‌کس را نمی‌یابد که گرفتاری‌اش را برطرف کند،

 وَلَا لِکَرْبِهِ مُفَرِّجاً سِوَاکَ، وَلَا لِمَا نَزَلَ بِهِ مُنْقِذاً إِلَّا أَنْتَ.

و جز تو هیچ پناهی ندارد که غمش را بزداید، و جز تو هیچ نجات‌دهنده‌ای نیست که از آنچه بر او فرود آمده رهایش سازد.

فَأَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَمَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَکَمَا مُحَمَّدٌ وَآلُ مُحَمَّدٍ أَهْلُهُ،

از تو می‌خواهم که بر محمد و آل محمد درود فرستی، آن‌گونه که شایستۀ بزرگی و کرم توست، و آن‌گونه که محمد و خاندان پاکش سزاوار آن هستند.

 وَأَنْ تُعْطِیَنِی أَفْضَلَ مَا أَعْطَیْتَ السَّائِلِینَ مِنْ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ،

 و از تو می‌خواهم که بهترین چیزی را که بندگان صالحت از تو درخواست‌کردند و عطایشان کردی، نصیب من نیز بگردانی.

وَأَفْضَلَ مَا تُعْطِی الْبَاقِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ،

و بهترین چیزی را که به بقیۀ مؤمنان عطا می‌کنی، نصیبم کنی

 وَأَفْضَلَ‏ مَا تُعْطِی مَنْ تَخْلُقُهُ[4] مِنْ أَوْلِیَائِکَ یَا کَرِیمُ،

و برترین عطایایی را که به دوستان آینده‌ات می‌بخشی، نصیب من نیز بگردانی، ای که بسیار بزرگواری.

 وَأَعْطِنِی فِی مَجْلِسِی هَذَا مَغْفِرَهً تُؤْمِنُنِی بِهَا مِنْ ذُنُوبِی،

و در این مجلس، مغفرت و بخششی به من عطا کن که به واسطۀ آن مرا از گناهانم ایمن سازی

 وَاعْصِمْنِی فِیمَا بَقِیَ مِنْ عُمُرِی[5]،

و در ادامۀ عمرم مرا در پناه خود نگاه دار.

 وَارْزُقْنِی الْحَجَّ وَالْعُمْرَهَ فِی عَامِی هَذَا مُتَقَبَّلًا مَبْـرُوراً خَالِصاً لِوَجْهِکَ یَاکَرِیمُ، وَارْزُقْنِیهِ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی یَا کَرِیمُ،

و در همین سال، حج و عمره‌ای مقبول و نیکو روزی‌ام کن که تنها برای رضای تو انجام شود، و این توفیق را همیشه و تا زمانی که زنده‌ام، از من دریغ مکن، ای بزرگوار!

اِکْفِنِی مَؤُونَهَ خَلْقِکَ، وَاکْفِنِی شَـرَّ فَسَقَهِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ،

مرا از رنج و زحمت آفریدگانت حفظ کن و از شرّ فاسقان عرب و عجم در امان بدار،

 وَاکْفِنِی شَـرَّ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ وَشَـرَّ کُلِّ ذِی شَـرٍّ

از شرّ جن و انس و از شرّ هر موجودی که در ذات خود شرّی دارد، کفایتم کن.

وَشَـرَّ کُلِّ دَابَّهٍ أَنْتَ‏ آخِذٌ بِنَاصِیَتِها إِنَّ رَبِّی عَلَی صِـرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ،‏

مرا از گزند هر جنبنده‌ای که زمامش در دست توست، محافظت کن، که پروردگار من قطعاً بر راهی راست و استوار است

وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللّٰهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ.

و هیچ توان و قدرتی جز به اراده و لطف خدای بلندمرتبه و بزرگ وجود ندارد!

أَتَوَجَّهُ[6] إِلَیْکَ بِـمُحَمَّدٍ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ أَمَامِی، وَأَئِـمَّتِی عَنْ یَمِینِی وَشِمَالِی،

رو به‌سوی تو می‌آورم، در حالی که محمد که سلام و درود خداوند بر او و خاندانش باد را پیش روی خود و امامانم را در سمت راست و چپم دارم.

أَتَقَرَّبُ بِهِمْ إِلَیْکَ زُلْفَى،[7] وَأَسْتَتِـرُ بِهِمْ مِنْ عَذَابِکَ،

با توسل به آنان به تو نزدیک می‌شوم و به واسطۀ آن‌ها از عذابت پناه می‌جویم،

 وَلَا أَجِدُ أَحَداً أَتَوَجَّهُ بِهِ إِلَیْکَ، وَأَتَقَرَّبُ بِهِ، أَوْجَهَ وَلَا أَقْرَبَ[8] مِنْ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ أَجْمَعِینَ، وَعَلَی أَرْوَاحِهِمْ وَأَجْسَادِهِمْ.

زیرا کسی را آبرومند‌تر و نزدیک‌تر از محمد و آلش(علیهم‌السلام) برای توسل و نزدیکی به درگاهت نمی‌یابم که درود تو بر محمد و همۀ خاندانش، و بر ارواح و جسم‌های پاکشان باد!

اللّٰهُمَّ احْشُـرْنِی فِی زُمْرَتِهِمْ، وَأَدْخِلْنِی فِی شَفَاعَتِهِمْ،

خداوندا! مرا در زمرۀ آنان محشور کن، و شفاعتشان را نصیبم کن،

وَاجْعَلْنِی بِهِمْ‏ وَجِیهاً فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَهِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ‏ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

و به واسطۀ ایشان، مرا در دنیا و آخرت آبرومند کن و از مقربان درگاهت قرار ده. به حق مهربانی‌ات ای مهربان‌ترین مهربانان!

مَا شَاءَ اللّٰهُ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللّٰهِ الْعَلـِیِّ الْعَظِیمِ،

هر چه خدا بخواهد[همان مى‌شود]، هیچ توان و قدرتی نیست جز به ارادۀ خدای بلندمرتبه و بزرگ

 وَصَلَّی اللّٰهُ عَلَی خَیْرِ خَلْقِهِ أَجْمَعِینَ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّیِّبِینَ وَسَلَّمَ.‏

و درود و سلام خدا بر تمام آنان که بهترین آفریدگانش هستند: بر محمد و خاندان پاک و مطهرش!


[1] . المَوتی

[2] . رَغِمَ لَکَ أَنْفُه‏

[3] . وَلَمْ یَکُن

[4] . تُخَلِّفُه‏

[5] . عُمْرِی

[6] . در برخی نسخه‌ها با حذف (أَتَوَجَّهُ)

[7] . أَتَقَرَّبُ [إِلَیْکَ‏] بِهِمْ زُلْفَى‏

[8] . أَوْجَهُ وَ لَا أَقْرَب‏

دیدگاهتان را بنویسید







نظرات

There are no comments.