حالا دیگر میدانیم که هستیم و در زمین چه میکنیم؛ حالا باور کرده ایم که مسیری ناهموار و طولانی پیش روی ماست که برای عبور از آن اولین قدم باور کردن آن است؛ باید بپذیریم که هر آنچه تا کنون آموخته ایم اگر تبدیل به عمل نشود و اگر در سبک زندگی ما تغییری به وجود نیاورد، تنها در مرحلۀ عقل باقی میماند و هیچ گاه به قلبمان راه نخواهد یافت؛ در حالی که شرط رسیدن به آرامش و شادی پایدار، کسب معرفت است.

در این دوره از مدرسه انسان شناسی جملات خاص زندگی خودمان را خواهیم ساخت، یعنی به بررسی مفاهیم پیشرفته تری از کلیت مبحث انسان شناسی میپردازیم. مفاهیمی مانند شباهت به خدا و تغییر سبک زندگی، اما چرا باید سبک زندگی مان را تغییر بدهیم و چه تضمینی وجود دارد که این تغییرات مثبت و پایدار باشند؟
برای رسیدن به پاسخ این سوال باید این سفر را همراه ما ادامه دهید تا لزوم، چرایی و چگونگی این تغییرات را باور کنید.

سبک زندگی ما مشخص کنندۀ افکار، باورها و به طور کلی سبک و نحوۀ اندیشیدن ماست. ما به همان چیزی تبدیل میشویم که می اندیشیم. ردپای جهان بینی افراد حتی تا ریزترین تصمیمها و جزئیات رفتاری آنها دیده میشود؛ پس اگر مایل به بهبود دادن سبک زندگی خود هستیم، در ابتدا باید جهان بینی خود را تغییر دهیم. پس از تغییر باورها دیگر نمیتوان به سبک و سیاق گذشته ادامه داد و خواه ناخواه تغییرات رفتاری آغاز میشوند. این مرحله زمان استقامت است و باید برای رسیدن به چیزی که طلب کرده ایم، پایداری کنیم.