دعای صد و سی – در روز بیست و دوم ماه رمضان

دعای صد و سی – در روز بیست و دوم ماه رمضان

یَا سَالِخَ اللَّیْلِ مِنَ النَّهارِ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ، یَا مُجْرِیَ الشَّمْسِ لِمُسْتَقَرِّهَا بِتَقْدِیرِکَ یَا عَلِیمُ،

ای که شب را از دل روز بیرون می‌آوری و ناگهان آنها را در تاریکی فرو می‌بری، ای که با تقدیرت، خورشید را در مسیر خود به گردش درمی‌آوری، ای دانای مطلق!

یَا مُقَدِّرَ القَمَرِ مَنازِلَ حَتَّى عَادَ کَالْعُرْجُونِ الْقَدِیمِ بِتَقْدیرِکَ یَا عَلِیمُ،

ای که با تقدیر خود، برای ماه منزلگاه‌هایی اندازه‌گیری مقرر کردی تا آنگاه که مانند شاخۀ خشکیده و خمیدۀ خرما (در پایان هر دور) برمی‌گردد، ای دانای مطلق!

یَا مُنْتَهَى رَغْبَهِ الرَّاغِبِینَ، یَا وَلِیَّ النِّعْمَهِ عَلَى الْعَالَمِینَ، یَا رَحْمَانُ یَا قُدُّوسُ، یَا وَاحِدُ یَا فَرْدُ یَا صَمَدُ یَا وَتْرُ،

ای نهایت آرزوی مشتاقان، ای صاحب نعمت‌های گسترده بر تمام آفریدگان، ای که رحمتت بر همگان فراگیر است، ای ذات کاملاً پاک و منزه از هر نقص، ای یکتا و بی‌همتا، ای بی‌نیاز و ای یگانه!

یَا اَللّٰهُ یَا اَللّٰهُ یَا اَللّٰهُ، لَکَ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى وَالْأَمْثَالُ الْعُلْیَا وَالْکِبْرِیَاءُ وَ الْآلَاءُ، وَلَکَ الْحَمْدُ فِی الْآخِرَهِ وَالْأُولَى.

ای الله، ای الله، ای الله! نیکوترین نام‌ها و والاترین مظاهر و جلوه‌ها، و شکوه و بزرگی و نعمت‌ها تنها از آنِ توست، و همۀ حمد وسپاس در دنیا و آخرت تنها متعلّق به توست.

اَللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِأَنَّکَ حَیٌّ لا یَمُوتُ، وَخَالِقٌ لا یُغْلَبُ، وَبَصِیرٌ لَا یَرْتَابُ، وَسَمِیعٌ لَا یَشُکُّ، وَصَادِقٌ لَا یَکْذِبُ، وَقَاهِرٌ لَا یُضَادُّ، وَبَدِیءٌ لَا یَنْفَدُ، وَقَرِیبٌ لَا یَبْعُدُ، وَقَادِرٌ لَا یَظْلِمُ،

خداوندا! از تو می‌خواهم به حق اینکه زنده‌ای هستی که هرگز نمی‌میری، آفریدگاری که هرگز مغلوب نمی‌شوی، بصیری که هیچ‌گاه دچار شک و تردید نمی‌شوی، شنوایی که هرگز دچار شک و دودلی نمی‌شوی، راستگویی که هرگز دروغ نمی‌گویی، قاهر و پیروزی که هیچ نیرویی بر تو چیره نمی‌شود، آغازگری که هیچ پایانی نداری، نزدیکی که هیچ‌گاه دور نمی‌گردی، توانایی که هیچ ظلمی روا نمی‌داری،

 وَصَمَدٌ لَا یُطْعَمُ، وَقَیُّومٌ لَا یَنَامُ، وَعَالِمٌ لَا یُعَلَّمُ، وَقَوِیٌّ لَا تَضْعُفُ، وَعَظِیمٌ لَا تُوصَفُ، وَوَفِیٌّ لَا تُخْلِفُ، وَعَدْلٌ لَا تَحیفُ، وَغَنِیٌّ لَا تَفْتَقِرُ، وَمَلِکٌ لَا تَغْدُرُ،[1]

بی‌نیازی هستی که نیازی به خوراک نداری، پایدار و استواری که هرگز به خواب نمی‌روی، دانایی که از کسی نیاموخته‌ای، نیرومندی که هرگز ضعیف نمی‌گردی، بزرگی که غیر قابل توصیفی، باوفایی که هرگز خلف وعده نمی‌کنی، عادل و دادگری که هیچ‌گاه از مسیر حق خارج نمی‌شوی، توانگری که هرگز محتاج نمی‌گردی، وفرمانروایی که هرگز خیانت نمی‌ورزی،

 وَحَلِیمٌ لَا تَجُورُ، وَمُمْتَنِعٌ لا تُقْهَرُ، وَمَعْرُوفٌ لا تُنْکَرُ، وَوَکِیلٌ لَا یُحَقَّرُ، وَغَالِبٌ لَا یُغْلَبُ، وَوَتْرٌ لَا یَسْتَأْنِسُ،[2]

و بردباری هستی که هیچ‌گاه ستم نمی‌کنی، بازدارنده‌ای که هیچ‌گاه مغلوب نمی‌شوی، شناخته شده‌ای که انکار نمی‌شوی، وکیلی که تحقیر نمی‌شوی، پیروزمندی که شکست نمی‌خوری و یکتایی که از کسی انس نمی‌جویی

وَفَرْدٌ لَا تَسْتَشیرُ، وَوَهَّابٌ لا تَمَلُّ، وَسَرِیعٌ لا تَذْهَلُ، وَجَوادٌ لا تَبْخَلُ، وَعَزیزٌ لَا تَذِلُّ، وَحَافِظٌ لَا تَغْفَلُ،

یگانه‌ای هستی که نیازی به مشورت با کسی نداری، بخشنده‌ای که از عطا کردن خسته نمی‌شوی، سریعی که هیچ‌گاه دچار غفلت نمی‌گردی، و بخشنده‌ای که بخل در ذات تو راه ندارد، عزیزی که هیچ‌گاه ذلیل و خوار نمی‌شوی، و نگهبانی که هیچ‌گاه غفلت نمی‌کنی،

وَقَائِمٌ لَا تَنَامُ، وَقُدُّوسٌ لَا تُرَامُ، وَدَائِمٌ لَا تَبْلَى، وَبَاقٍ لَا یَفْنَى، وَ اَحَدٌ لَا یُشَبَّهُ، وَ مُقْتَدِرٌ لَا یُنَازَعُ، وَمَعْبُودٌ لَا تَنْسَى،[3]

پایداری هستی که هرگز خواب به چشمانت راه ندارد، پاک و منزهی که هیچ‌کس را یارای درک تو نیست، جاویدی که هرگز فرسوده نمی‌شوی، یکتایی که شبیهی برای تو نیست، توانایی که هیچ‌کس نمی‌تواند با تو به نزاع برخیزد، و معبودی که هرگز فراموش نمی‌کنی،

أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَرْحَمَنِی بِرَحْمَتِکَ، وَ تُعْتِقَنِی مِنَ النَّارِ بِجُودِکَ وَکَرَمِکَ،

از تو می‌خواهم که بر محمد و خاندان او درود فرستی، و مرا مشمول رحمت بی‌انتهای خود گردانی، و به کرامت و بخششت مرا از آتش دوزخ رهایی بخشی،

وَتُدْخِلَنِی الْجَنَّهَ بِفَضْلِکَ وَاِحْسَانِکَ، فَمَا ذَلِکَ عَلَیْکَ بِعَزیزٍ یَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَى سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ وَآلِهِ وَسَلَّمَ.

و با فضل و احسانت مرا در بهشت داخل کنی، که این کار برای تو هیچ سخت نیست، ای مهربان‌ترین مهربانان، و درود و سلام خداوند بر سرور ما، محمد پیامبر و خاندان پاک او باد.

[1] . در برخی نسخه‌ها: لَا تَعْذِر

[2] . در برخی نسخه ها:لَا یُسْتَأْنَس‏

[3] . در برخی نسخه‌ها: لَا تُنْسَى‏

دیدگاهتان را بنویسید