دعای صد و سی‌ و هفت – در روز بیست و هفتم ماه رمضان

دعای روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان ۱۳۷ | صحیفه سجادیه

یَا مَادَّ الظِّلِ‏ وَ لَوْ شِئْتَ لَجَعَلْتَهُ سَاکِناً،

ای که سایه را گستراندی، و اگر می‌خواستی آن را ساکن می‌ساختی،

 ثُمَّ جَعَلْتَ‏ الشَّمْسَ عَلَیْهِ دَلِیلًا،

سپس خورشید را نشانه‌ای بر آن قرار دادی

ثُمَّ قَبَضْتَهُ إِلَیْکَ‏ قَبْضاً یَسِیراً،

 و سرانجام آن را به‌آرامی به‌سوی خود بازگرداندی!

یَا ذَا الْحَوْلِ وَ الطَّوْلِ وَ الْکِبْرِیَاءِ وَ الْآلَاءِ،

ای صاحب قدرت و بخشش، ای صاحب بزرگی و نعمت‌های بی‌پایان!

 لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ عَلَّامُ[1] الْغُیُوبِ وَ الشَّهَادَهِ،

محبوبی جز تو نیست، تو از نهان و آشکار آگاهی،

یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ،[2]

ای مهربان‌ترین مهربانان! محبوبی جز تو نیست.

یَا قُدُّوسُ یَا سَلَامُ، یَا مُؤْمِنُ یَا مُهَیْمِنُ،

ای پاک و منزه، ای سراسر سلامت، ای بخشندۀ امنیت، ای نگهبان مطلق،

یَا عَزِیزُ یَا جَبَّارُ، یَا مُتَکَبِّرُ یَا خَالِقُ،

ای شکست‌ناپذیر ، ای مسلط مطلق، ای متکبر شایستهٔ بزرگی، ای خالق

یَا بَارِئُ یَا مُصَوِّرُ، یَا اَللّٰهُ یَا اَللّٰهُ،

ای پدیدآورنده، ای صورت‌بخش! ای خدا، ای خدا!

لَکَ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى وَ الْأَمْثَالُ الْعُلْیَا وَ الْکِبْرِیَاءُ وَ الْآلَاءُ.

 نیکوترین نام‌ها و والاترین نمونه‌ها و بزرگی و نعمت‌ها تنها از آن توست!

 أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ‏ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏،

از تو می‌خواهم، به حق نامت “بسم‌الله الرحمن الرحیم”،

 أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،

که بر محمد و خاندان محمد درود فرستی

وَ أَنْ تَجْعَلَ اسْمِی فِی هَذَا الْیَوْمِ فِی السُّعَدَاءِ،

و نام مرا در این روز در فهرست سعادت یافتگان قرار دهی،

وَ رُوحِی مَعَ الشُّهَدَاءِ،

و روحم را همراه شهدا جای دهی،

وَ حَسَنَاتِی‏[3] فِی عِلِّیِّینَ

و نیکی‌هایم را در بلندترین درجات ثبت کنی

 وَ إِسَاءَتِی[4] مَغْفُورَهً یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ.

و از گناهانم درگذری، ای پروردگار جهانیان!

 اللّٰهُمَّ هَبْ لِی یَقِیناً تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِی،

خداوندا! یقینی به من عطا کن که به واسطۀ آن، تو با قلبم درآمیزی،

وَ إِیمَاناً دَائِمًا یُذْهِبُ[5] الشَّکَّ عَنِّی،

ایمانی پایدار  روزیم کن که هرگونه شک و تردید را از من دور سازد،

وَ تُرْضِیَنِی[6] بِمَا قَسَمْتَ لِی،

و مرا راضی کن به آنچه برایم مقدر کرده‌ای.

 وَ ارْزُقْنِی شُکْرَکَ وَ ذِکْرَکَ وَ الرَّغْبَهَ إِلَیْکَ وَ الْإِنَابَهَ وَ التَّوْفِیقَ،

و شکرت، یادت، و اشتیاق به خودت و توبه و توفیق در کارهایم را روزی‌ام کن.

وَ اجْعَلْ مَا یُقَرِّبُنِی‏ إِلَیْکَ مِنْ طَاعَتِکَ خَالِصاً لَکَ بِنِیَّهٍ صَادِقَهٍ، وَ عَزْمِ إِرَادَهٍ فِی غَیْرِ فَخْرٍ وَ لَا کِبْرٍ یَا کَرِیمُ.

خداوندا، کاری کن که هر طاعتی که مرا به تو نزدیک می‌کند، از صمیم قلب و با نیتی خالصانه و اراده‌ای راسخ، فقط برای تو باشد، نه از روی فخر و تکبر. ای بخشندۀ بزرگوار!

 اللّٰهُمَّ اجْعَلْ لِی قَلْباً یَخْشَاکَ کَأَنَّهُ یَرَاکَ حَتَّى یَلْقَاکَ،

خداوندا! به من دلی عطا کن که از تو چنان ترسان باشد که گویی تو را می بیند، تا آنگاه که با تو دیدار کند.

یَا رَبَّ السَّمَاوَاتِ الْمَبْنِیَّاتِ وَ مَا فِیهِنَّ مِنَ النُّورِ وَ الظُّلُمَاتِ،

ای پروردگار آسمان‌های استوار  و نور و تاریکی که در آنهاست!

وَ یَا رَبَّ الْأَرَضِینَ الْمَبْسُوطَاتِ وَ مَا فِیهِنَّ مِنَ الْخَلَائِقِ وَ الْبَرِیَّاتِ،

ای پروردگار زمین‌های گسترده و همۀ مخلوقات و آفریده‌های درون آنها!

 وَ یَا رَبَّ الْجِبَالِ الرَّاسِیَاتِ،

ای پروردگار کوه‌های استوار،

 وَ یَا رَبَّ الرِّیَاحِ الذَّارِیَاتِ،

ای پروردگار بادهای وزان،

وَ یَا رَبَّ السَّحَابِ الْمُمْسَکَاتِ[7] الْمُنْشَئَاتِ[8] بَیْنَ الْأَرَضِینَ وَ السَّمَاوَاتِ،

ای پروردگار ابرهای نگاه داشته شده و پدید آمده میان زمین‌ها و آسمان‌ها!

 وَ یَا رَبَّ النُّجُومِ الْمُسَخَّرَاتِ فِی جَوِّ السَّمَاءِ خَافِیَاتٍ وَ بَادِیَاتٍ،

ای پروردگار ستارگان رام‌شده که در فضای آسمان، نهان یا آشکارند

 وَ یَا عَالِمَ الْخَفِیَّاتِ، وَ یَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ،

ای دانای رازهای پنهان، و ای شنوندۀ صداها!

وَ یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ، وَ یَا رَفِیعَ[9] الدَّرَجَاتِ،

ای اجابت‌کنندۀ دعاها! ای در بلند مرتبه‌ترین درجات!

 وَ یَا قَاضِیَ الْحَاجَاتِ، وَ یَا نَفَّاحاً بِالْخَیْرَاتِ،

ای برآورندۀ حاجت‌ها! ای که پیوسته خیر و برکت بسیار عطا می‌کنی!

وَ یَا سَاتِرَ الْعَوْرَاتِ، وَ یَا کَاشِفَ الْکُرُبَاتِ،

ای که عیب‌ها را می‌پوشانی، ای که گرفتاری‌ها را برطرف می‌کنی،

 وَ یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ.

و ای که لغزش‌های بندگان را نادیده می‌گیری!

 أَسْأَلُکَ بِالْحَجِّ الْأَکْبَرِ، وَ مِنًى وَ عَرَفَاتٍ،

خدایا! از تو می‌خواهم به حق حج اکبر، به منا و عرفات،

 وَ أَسْأَلُکَ بِهَذِهِ الْأَسْمَاءِ الْمُبَارَکَاتِ،

و به حقّ این نام‌های مبارک

تَوْفِیقَ أَهْلِ الْهُدَى،

که مرا به راه اهل هدایت موفق گردانی،

وَ عَمَلَ أَهْلِ الْیَقِینِ،

 و عمل اهل یقین را نصیبم کنی،

 وَ مُنَاصَحَهَ أَهْلِ التَّوْبَهِ،

و خیرخواهی اهل توبه را به من ببخشی،

وَ عَزْمَ أَهْلِ الصَّبْرِ،

و اراده و استقامت اهل صبر را در دلم جای دهی،

وَ حَزْمَ[10] أَهْلِ الْخَشْیَهِ،

دوراندیشی اهل خشیت را به من عطا کنی،

وَ شَوْقَ أَهْلِ الْجَنَّهِ،

و شوق بهشتیان را در قلبم زنده گردانی،

وَ طَلَبَ أَهْلِ الرَّغْبَهِ،

و اشتیاق مشتاقان را نصیبم سازی،

وَ عِرْفَانَ أَهْلِ الْعِلْمِ،

معرفت اهل علم را روزیم کنی،

وَ تَقِیَّهَ أَهْلِ الْوَرَعِ،

و تقوای پرهیزگاران را در جانم مستقر نمایی.

 حَتَّى أَخَافَکَ اللّٰهُمَّ مَخَافَهً تَحْجُزُنِی بِهَا عَنْ مَعَاصِیکَ،

خداوندا! چنان خشیت و ترسی از خودت در دلم قرار ده که مرا از گناه باز دارد،

وَ حَتَّى أَعْمَلَ بِطَاعَتِکَ عَمَلًا أَسْتَحِقُّ بِهِ[11] کَرَامَتَکَ

و چنان به طاعتت مشغولم کن که به کرامت تو سزاوار گردم.

وَ حَتَّى أُنَاصِحَکَ فِی التَّوْبَهِ خَوْفاً مِنْکَ،

و از روی ترس از تو، در توبه‌ام صادق باشم،

وَ حَتَّى أُخْلِصَ لَکَ النَّصِیحَهَ حُبّاً لَکَ،

و از سر عشق و محبت، خالصانه به تو اخلاص ورزم

وَ أَتَوَکَّلَ[12] عَلَیْکَ فِی الْأُمُورِ کُلِّهَا،

و در همۀ امور به تو توکل کنم.

 حَسُنَ[13] ظَنِّی بِکَ سُبْحَانَ[14] خَالِقِ النُّورِ،

به تو آفرینندۀ نور گمان نیک دارم، تو پاک و منزهی!

وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَى رَسُولِهِ سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِیماً.

و درود و سلام خدا بر پیامبرش، سرور ما محمد مصطفی و خاندان پاک او باد!


[1] . عَلَّامَ

[2] . یَا لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ

[3] . إِحْسَانِی

[4] . سَیِّئَاتِی

[5] . إِیمَاناً یُذْهِبُ

[6] . تُرْضِینِی

[7] . الْمُمْسِکَاتِ

[8] . الْمُنْشِئَاتِ

[9] . رَافِعَ‏

[10] . عَزْمَ

[11] . بِهَا

[12] . أَتَوَکَّلُ

[13] . حُسْنَ

[14] . سُبْحَانَ اللَّهِ

دیدگاهتان را بنویسید







نظرات

There are no comments.