دعای صد و سی‌ و پنج – در روز بیست و ششم ماه رمضان

دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان ۱۳۵ | صحیفه سجادیه

یَا جَاعِلَ‏ اللَّیْلِ‏ وَ النَّهَارِ آیَتَیْنِ،

ای خدایی که شب و روز را دو نشانه قرار دادی!

 یَا مَاحِیَ‏ آیَهِ اللَّیْلِ وَ جَاعِلَ آیَهِ النَّهَارِ مُبْصِرَهً

ای که تاریکی شب را محو می‌کنی و روز را روشن می‌کنی،

لِنَبْتَغِیَ فَضْلًا مِنْهُ وَ رِضْوَاناً،

تا ما در پرتو آن به دنبال فضل و رضای تو برویم!

 یَا مُفَصِّلَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ تَفْصِیلًا،

ای کسی که هر چیز را به روشنی کامل بیان می‌کنی،

یَا مَانِعَ السَّمَاوَاتِ‏ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ‏ وَ حَافِظَهُمَا أَنْ تَزُولا،

ای که آسمان‌ها را از فرو افتادن بر زمین نگاه می‌داری، مگر به فرمان خودت! و آسمان و زمین را از نابودی حفظ می‌کنی،

وَ لَئِنْ زَالَتا إِنْ أَمْسَکَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ کَانَ حَلِیماً غَفُوراً.

و اگر روزی فروپاشند، هیچ‌کس جز تو نمی‌تواند آن‌ها را نگاه دارد! که تو همواره بردبار و بخشنده‌ای!

 یَا اَللّٰهُ یَا وَاحِدُ، یَا اَللّٰهُ یَا أَحَدُ،

ای خدا! ای یگانه، ای خدا، ای بی‌همتا،

یَا اَللّٰهُ یَا صَمَدُ،

ای خدا، ای بی‌نیاز از هر چیز!

 یَا اَللّٰهُ یَا وَهَّابُ،

ای خدا، ای بخشندۀ مطلق،

 یَا اَللّٰهُ یَا جَوَاداً لَا یَبْخَلُ،

ای خدا، ای بخشنده‌ای که هرگز بخل نمی‌ورزی!

یَا اَللّٰهُ لَکَ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى، وَ الْأَمْثَالُ الْعُلْیَا وَ الْکِبْرِیَاءُ وَ الْآلَاءُ،

ای خدایی که نیکوترین نام‌ها، والاترین نمونه‌ها و بزرگ‌ترین شکوه و نعمت‌ها فقط از آنِ توست!

 أَسْأَلُکَ أَنْفَهً[1] عَنِ الدُّنْیَا، وَ بُغْضاً لِأَهْلِهَا،

از تو می‌خواهم که دلم را از دنیا جدا کنی و محبت اهل دنیا را از قلبم بیرون ببری،

فَإِنَّ خَیْرَهَا زَهِیدٌ وَ شَرَّهَا عَتِیدٌ،

چرا که خیر دنیا اندک و شر آن همیشه حاضر است

 وَ جَمْعَهَا یَنْفَدُ، وَ صَفْوَهَا یَرْنَقُ،

 اندوخته‌های آن از بین می‌رود، زلالی‌اش تیره می‌شود،

 وَ جَدِیدَهَا یَخْلَقُ،[2] وَ خَیْرَهَا یَتَکَدَّرُ،

تازگی‌اش کهنه می‌گردد، و حتی خوبی‌هایش نیز آمیخته به تلخی است.

مَا فَاتَ مِنْهَا حَسْرَهٌ،

آنچه از دست رود، حسرت به جا می‌گذارد،

وَ مَا أُصِیبَ مِنْهَا فِتْنَهٌ،

و آنچه به دست آید، وسیله‌ای برای آزمایش و فتنه است؛

 إِلَّا مَنْ[3] نَالَتْهُ مِنْکَ[4] عِصْمَهٌ.

مگر آنکه تو خود کسی را از لغزش‌های آن در امان نگه داری.

 اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الْعِصْمَهَ مِنْهَا،

خداوندا! از تو می‌خواهم که مرا از دام دنیا حفظ کنی،

 وَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی مِمَّنِ[5] اطْمَأَنَّ إِلَیْهَا وَ أَخْلَدَ إِلَیْهَا، وَ اتَّبَعَ هَوَاهُ‏.

و نگذاری که دل به دنیا آرام کنم، در آن غرق شوم و پیرو خواسته‌های نفسم گردم.

 إِلَهِی وَ سَیِّدِی، کَمْ لِی مِنْ ذَنْبٍ بَعْدَ ذَنْبٍ، وَ سَرَفٍ بَعْدَ سَرَفٍ سَتَرْتَهُ یَا رَبِّ وَ لَمْ تَکْشِفْ سِتْرَکَ عَنِّی،

محبوب من، سرور من! چقدر گناه پشت گناه و اسراف پشت اسراف از من سر زده که تو، ای پروردگارم، همه را پوشاندی و پرده از آن برنداشتی!

 بَلْ سَتَرْتَ الْعَوْرَهَ، کَثُرَتْ[6] مِنِّی الْإِسَاءَهُ وَ عَظُمَ حِلْمُکَ عَنِّی،

تو عیب‌هایم را پنهان کردی، در حالی که خطاهایم زیاد بود و بردباری تو در برابر من بزرگ.

حَتَّى خِفْتُ أَنْ أَکُونَ مُسْتَدْرَجاً.

آن‌قدر به من مهلت دادی که ترسیدم مبادا در غفلت و غرور نعمت‌هایت ومهلت تو، به تدریج به سوی عذاب کشیده شوم.

 إِلَهِی وَ سَیِّدِی، هَذِهِ یَدَیَّ[7] وَ نَاصِیَتِی بِیَدِکَ،

محبوب من، سرورم! این دستان من است و سرنوشتم در دستان توست.

 مُقِرٌّ بِذَنْبِی مُعْتَرِفٌ بِخَطِیئَتِی،

به گناهم اقرار دارم و به خطای خود معترفم.

 فَإِنْ تَعْفُ فَرُبَّمَا عَفَوْتَ وَ صَفَحْتَ وَ أَحْسَنْتَ فَتَفَضَّلْتَ،

اگر ببخشی، تو همان خدایی هستی که بارها بخشیدی، چشم‌پوشی کردی و لطف و احسان وفضلت را شامل حال بندگانت کردی

وَ إِنْ تُعَذِّبْنِی فَبِمَا قَدَّمَتْ یَدَایَ، وَ مَا أَنْتَ‏ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ.

و اگر مرا عذاب کنی، این نتیجۀ اعمال خودم است، و تو هرگز به بندگانت ستم نمی‌کنی.

 اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،

خداوندا! از تو می‌خواهم که بر محمد و آل محمد درود فرستی.

 یَا مَالِکَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ،

ای مالک دنیا و آخرت،

 یَا مَنْ لَهُ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ،

ای که آسمان‌ها و زمین فقط از آن توست،

 یَا مَنْ‏ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ،

ای که خلقت و فرمانروایی تنها در دست توست،

 یَا مَنْ بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْ‏ءٍ،

ای که ملکوت و باطن همه چیز در اختیار توست،

 یَا مَنْ‏ یُجِیرُ وَ لَا یُجَارُ عَلَیْهِ،‏

و ای که (هر کس را بخواهی) پناه مى‏دهی و از (عذاب) تو احدى پناه نمی‌یابد،

أَسْأَلُکَ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ بِجَاهِ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،

در این لحظه، به آبروی محمد و آل محمد از تو درخواست می‌کنم

 أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تُجِیرَنِی مِنَ النَّارِ

که بر ایشان درود فرستی و مرا از آتش دوزخ پناه دهی،

فِی یَوْمِ الدِّینِ یَوْمَ یُحْشَرُ الظَّالِمُونَ‏،

در روز قیامت، آن روزی که ستمگران محشور می‌شوند،

یَوْمَ لَا یَنْفَعُ مَالٌ وَ لَا بَنُونَ‏ إِلَّا مَنْ أَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ.

آن روزی که نه مال به کار می‌آید و نه فرزندان، مگر کسی که قلبی سلیم(که جز خدا در آن نباشد) نزد خدا آورده باشد.

‏ اللّٰهُمَّ سَلِّمْ لِی قَلْبِی مِنَ الْبَغْیِ وَ الْحَسَدِ[8] وَ الْکِبْرِ وَ الْعُجْبِ وَ الرِّیَاءِ وَ النِّفَاقِ وَ سُوءِ الْأَخْلَاقِ.

خداوندا! قلبم را از ستم، حسادت، تکبر، خودپسندی، ریا، نفاق و بداخلاقی سالم بدار.

 اللّٰهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ یَا إِلَهِی[9]مِنْ غِنًى یُطْغِی،

خداوندا! به تو پناه می‌برم، ای محبوب من، از ثروتی که باعث سرکشی شود،

وَ مِنْ فَقْرٍ یُنْسِی، وَ مِنْ جَارٍ یُؤْذِی،

از فقر و نداری‌ای که مرا از یاد تو غافل کند، و از همسایه‌ای که آزار دهد.

 وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْ فَضَائِحِ الْفَقْرِ، وَ مِنْ مَذَلَّهِ الدَّیْنِ، وَ مِنْ شَمَاتَهِ الْعَدُوِّ.

و به تو پناه می‌برم از رسوایی‌های فقر، از خواری و ذلتِ بدهکاری، و از سرزنش دشمن.

 اللّٰهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ مَوْقِفٍ یُعْرِضُ فِیهِ الصَّدِیقُ، وَ یَشْمَتُ بِی فِیهِ الْعَدُوُّ،

خداوندا! به تو پناه می‌آورم از روزی که دوست از من روی بگرداند، و دشمن مرا سرزنش کند،

وَ یَرْحَمُنِی فِیهِ الْحَمِیمُ، وَ تَزْدَرِینِی فِیهِ الْعُیُونُ،

و نزدیکان به حالم دل بسوزانند، و نگاه‌ها تحقیرم کنند،

 وَ تَسُوءُنِی[10] فِیهِ الذُنُوبُ،[11]

و گناهانم مایۀ خجالتم شوند.

 وَ أَعُوذُ بِکَ یَا رَبِّ[12] أَنْ أُعَادِیَ لَکَ وَلِیّاً، أَوْ أُوَالِیَ لَکَ عَدُوّاً،

پروردگارم! به تو پناه می‌برم از اینکه با دوستت دشمنی کنم، یا با دشمنت دوستی کنم،

 أَوْ أَقُولَ لِحَقٍّ هَذَا بَاطِلٌ، أَوْ أَقُولَ لِبَاطِلٍ هَذَا حَقٌّ،

به تو پناه می‌برم از اینکه حق را باطل بدانم یا باطل را حق بپندارم،

أَوْ أَقُولَ‏ لِلَّذِینَ کَفَرُوا هَؤُلاءِ أَهْدَى‏ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا سَبِیلًا.

یا به کافران بگویم که راهشان از راه اهل ایمان هدایت‌یافته‌تر است.

اللّٰهُمَّ سَلِّمْنِی وَ سَلِّمْ لِی دِینِی،

خداوندا! مرا در پناه خود سلامت بدار و دینم را برایم محفوظ نگه دار.

وَ أَعِنِّی عَلَى طَاعَتِکَ،

در راه بندگی و اطاعتت یاری‌ام کن

وَ وَفِّقْنِی لِمَرْضَاتِکَ،

و توفیق رضایتت را نصیبم گردان.

وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ یَعْتَصِمُ بِحَبْلِکَ،

مرا از کسانی قرار بده که به ریسمان تو چنگ می‌زنند،

 وَ مِمَّنْ یُحِلُّ حَلَالَکَ، وَ یُحَرِّمُ حَرَامَکَ،

حلالت را حلال می‌شمارند، حرامت را حرام می‌دانند،

وَ یُؤْمِنُ بِکَ، وَ یَتَوَکَّلُ عَلَیْکَ، وَ یَرُدُّ أُمُورَهُ کُلَّهَا إِلَیْکَ،

به تو ایمان دارند و تنها بر تو توکل می‌کنند و همۀ کارهای خود را به تو می‌سپارند.

وَ فَوَّضْتُ أَمْرِی إِلَیْکَ، وَ أَسْلَمْتُ نَفْسِی، وَ أَلْجَأْتُ ظَهْرِی،

کارم را به تو واگذار کردم، خود را تسلیم تو کردم و تنها به تو تکیه کردم.

 فَلَا تَکِلْنِی إِلَى نَفْسِی وَ لَا إِلَى مَخْلُوقٍ وَ أَنْتَ خَلَقْتَنِی،

پس مرا به خودم یا به هیچ مخلوقی وامگذار، که تو خالق منی.

وَ لَا تُسَلِّطْ عَلَیَّ مَنْ لَا یَرْحَمُنِی،

کسی را که رحم نمی‌کند بر من مسلط مگردان

 وَ لَا تَجْعَلْنِی عِبْرَهً[13] لِغَیْرِی،

و مرا مایۀ عبرت برای دیگران قرار مده.

 وَ خِرْ لِی[14]فِی جَمِیعِ أُمُورِی خِیَرَهً فِی عَافِیَهٍ،

در همۀ کارها بهترین خیرها را در دل عافیت، برایم رقم بزن.

وَ سَهِّلْ عَلَیَّ أُمُورَ دُنْیَایَ وَ آخِرَتِی.

و کارهای دنیا و آخرتم را برایم آسان گردان.

 إِلَهِی وَ سَیِّدِی، عَبْدُکَ وَ ابْنُ عَبْدَیْکَ[15] یَسْأَلُکَ وَ یَتَضَرَّعُ إِلَیْکَ،

محبوب من، سرور من! بندۀ تو، و فرزند دو بندۀ تو، دست نیاز به سویت بلند کرده و با تضرع تو را می‌خواند.

 أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،

از تو می‌خواهم که بر محمد و آل محمد درود فرستی

وَ أَنْ تُعِینَنِی عَلَى جِهَادِ نَفْسِی،

و مرا در مبارزه با نفسم یاری کنی.

 وَ تُبْ عَلَیَّ وَ اعْصِمْنِی،

توبه‌ام را بپذیر، مرا از خطاها حفظ کن.

 فَإِنِّی فَقِیرٌ إِلَیْکَ فَأَغْنِ فَقْرِی،

من فقیر و نیازمند تو هستم، پس بی‌نیازم کن!
 

رَبِّ هَبْ لِی تَوْبَهً نَصُوحاً وَ نِیَّهً صَادِقَهً، وَ مُکْتَسَباً حَلَالًا، وَ عَمَلًا مُتَقَبَّلًا،

پروردگارم، توبه‌ای خالص، و نیتی پاک و روزی حلال، و عملی که مورد قبول تو باشد، نصیبم کن.

 وَ أَجِرْنِی مِنَ الْجَهْلِ وَ النَّارِ .

و مرا از نادانی و از آتش دوزخ نجات بده!

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الْعَفْوَ وَ الْعَافِیَهَ،

خداوندا! از تو بخشش و عافیت می‌خواهم.

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَتَیْتُکَ هَارِباً مِنْ ذُنُوبِی تَائِباً،

خداوندا! من گریزان و توبه کنان از گناهانم به سوی تو آمده‌ام.

وَ لِمَغْفِرَتِکَ طَالِباً، وَ إِلَیْکَ رَاغِباً،

و به دنبال آمرزش از سوی تو هستم و با تمام وجودم به تو مشتاقم.

 فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،

پس بر محمد و آل محمد درود فرست

وَ اغْفِرْ لِی وَ ارْحَمْنِی وَ اعْصِمْنِی وَ تُبْ عَلَیَّ،

و مرا ببخش، بر من رحم کن، مرا از لغزش‌ها حفظ کن و توبه‌ام را بپذیر.

إِنَّکَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ‏

چراکه تو بسیار توبه‌پذیر و مهربانی

وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ.

و درود و سلام خدا بر پیامبرش، سرور ما محمد مصطفی و خاندان پاکش باد!


[1] . أَنَفَهً

[2] . یَخْلُقُ

[3] . مَا

[4] . مِنْهُ

[5] . کَمَنِ

[6] . وَ کَثُرَتْ

[7] . در برخی نسخه‌ها: یَدِی

[8] . سَلِّمْ قَلْبِی مِنَ الْحَسَدِ وَ الْبَغْیِ

[9]. أَعُوذُ بِکَ( بدون الهی)

[10] . [بِی‏]

[11] . الظُّنُونُ

[12] . أَعُوذُ یَا رَبِّ

[13] . عِظَهً

[14] . وَ خِرْ لِی وَ اخْتَرْ لِی

[15] . عَبْدِکَ

دیدگاهتان را بنویسید







نظرات

  • مدیریت سایت:

    ممنون و سپاس از شما دوستان عزیز و دعاهاتون.

    ۱۴۰۲/۰۱/۲۹
  • راشدی:

    ممنون از دقت عمل شما، از چنین تیمی ، چنین سرعت عمل و درستی کاری هم انتظار میرفت، امیدوارم همواره در راه نور و امام زمان توفیق حرکت داشته باشید. التماس دعا..

    ۱۴۰۲/۰۱/۲۹
  • مدیریت سایت:

    ممنون. اصلاح شد.

    ۱۴۰۲/۰۱/۲۸
  • راشدی:

    سلام در ترجمه ی بند نهم دعای روز بیست وششم به نظر میاد در قسمت انتهایی به اشتباه آمده: و براى من خیر مقدّر مكن که در متن عربی چنین جمله ای نیومده

    ۱۴۰۲/۰۱/۲۸