إِلَهِی إِنَّهُ لَیْسَ یَرُدُّ غَضَبَکَ إِلَّا حِلْمُکَ،
محبوب من! تنها حلم و بردباری توست که خشمت را فرو مینشاند
وَلَا یُنْجِی مِنْ عِقَابِکَ إِلَّا عَفْوُکَ،
و تنها بخشش توست که از عذابت رهایی میبخشد،
وَلَا یُخَلِّصُ مِنْکَ إِلَّا رَحْمَتُکَ وَالتَّضَـرُّعُ إِلَیْکَ،
و جز به رحمت تو و زاری و تضرع به درگاهت، رهایی از (قهر) تو میسر نیست.
فَهَبْ لِی یَا إِلَهِی فَرَجاً بِالْقُدْرَهِ الَّتِی بِهَا تُحْیِی مَیْتَ الْبِلَادِ، وَبِهَا تَنْشُـرُ أَرْوَاحَ الْعِبَادِ،
پس ای محبوب من! به حق آن قدرتی که به وسیلۀ آن سرزمینهای مرده را زنده میکنی، و به آن ارواح بندگان را (در کالبدها) میگستری، به من گشایشی عطا فرما
وَلَا تُهْلِکْنِی وَعَرِّفْنِی الْإِجَابَهَ یَا رَبِّ، وَارْفَعْنِی وَلَا تَضَعْنِی،
و مرا نابود مکن و پذیرش دعایم را به من بنمایان، ای پروردگارم! مقامم را بلند گردان و خوارم مساز
وَانْصُـرْنِی وَارْزُقْنِی، وَعِافِنِی مِنَ الْآفَاتِ.
و مرا یاری کن، به من روزی عطا فرما، و از بلاها و آسیبها حفظم کن.
یَارَبِّ إِنْ تَرْفَعْنِی فَمَنْ یَضَعُنِی؟ وَإِنْ تَضَعْنِی فَمَنْ یَرْفَعُنِی؟
پروردگار من! اگر مرا رفعت دهی، کیست که بتواند مرا خوار کند؟ و اگر مرا خوار کنی، کیست که بتواند مرا رفعت دهد؟
وَقَدْ عَلِمْتُ یَا إِلَهِی أَنْ لَیْسَ فِی حُکْمِکَ ظُلْمٌ، وَلَا فِی نَقِمَتِکَ عَجَلَهٌ،
محبوب من! خوب میدانم که در حکم تو ستم و در انتقام تو شتابی وجود ندارد.
إِنَّمَا یَعْجَلُ مَنْ یَخَافُ الْفَوْتَ، وَیَحْتَاجُ إِلَی الظُّلْمِ الضَّعِیفُ، وَقَدْ تَعَالَیْتَ عَنْ ذَلِکَ یَا سَیِّدِی عُلُوّاً کَبِیراً.
بلکه تنها کسی شتاب میکند که از فوت شدن (فرصت) میترسد، و تنها فرد ناتوان است که نیاز به ستم دارد، و تو ای مولای من، از این امور بسیار والاتر و برتری!
رَبِّ لَا تَجْعَلْنِی لِلْبَلَاءِ غَرَضاً وَلَا لِنَقِمَتِکَ نَصَباً،
پروردگارم! مرا هدف بلاها قرار مده و آماج خشم و انتقامت مساز.
وَمَهِّلْنِی وَنَفِّسْنِی وَأَقِلْنِی عَثْـرَتِی، وَلَا تُتْبِعْنِی بِالْبَلَاءِ،
به من مهلت ده و فرصت توبه ارزانی کن و لغزشهایم را ببخش. مرا با بلای پی در پی دنبال مکن
فَقَدْ تَرَى ضَعْفِی وَقِلَّهَ حِیلَتِی فَصَبِّـرْنِی،
که تو ضعف و درماندگی مرا میبینی؛ پس شکیبایی بر من عطا فرما
فَإِنِّی یَا رَبِّ ضَعِیفٌ، مُتَضَـرِّعٌ إِلَیْکَ یَا رَبِّ،
ای پروردگارم! من ناتوان و درمانده ام و با التماس و تضرع، ای پروردگارم به درگاهت روی آورده ام
وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْکَ، فَأَعِذْنِی، وَأَسْتَجِیرُ بِکَ مِنْ کُلِّ بَلَاءٍ فَأَجِرْنِی،
و از (عذاب) تو به خودت پناه میبرم؛ پس پناهم ده. و از هر بلایی به تو پناه میجویم؛ پس پناهم ده.
وَأَسْتَتِـرُ بِکَ فَاسْتُـرْنِی یَا سَیِّدِی مِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ.
خود را در پناه تو قرار میدهم(تا پوششی باشی برایم)؛ پس مرا از آنچه میترسم و از آن بیم دارم، پنهان دار و بپوشان.
وَأَنْتَ الْعَظِیمُ أَعْظَمُ مِنْ کُلِّ عَظِیمٍ، بِکَ بِکَ بِکَ اسْتَتَـرْتُ.
و تویی آن بزرگ مرتبهای که بزرگتر از هر بزرگی، به تو، به تو، به تو، خویشتن را در پناه آوردهام.
یَا أَللّٰهُ یَا أَللّٰهُ یَا أَللّٰهُ یَا أَللّٰهُ یَا أَللّٰهُ یَا أَللّٰهُ یَا أَللّٰهُ یَا أَللّٰهُ یَا أَللّٰهُ یَا أَللّٰهُ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ وَسَلِّمْ کَثِیراً.
ای خدا! ای خدا! ای خدا! ای خدا! ای خدا! ای خدا! ای خدا! ای خدا! ای خدا! ای خدا! بر محمد و خاندان پاک و پاکیزهاش درود فرست و سلامی فراوان (بر او و خاندانش) نثار کن.