| دعای چهارم صحیفه سجادیه کامله | دعای چهاردهم صحیفه سجادیه جامعه |
درود بر پیروان پیامبران و تصدیق کنندگان آنان:
این دعا در کتاب صحیفه سجادیه به عنوان چهارمین دعا و در کتاب صحیفه جامعه چهاردهمین دعا می باشد.
حضرت سیدالساجدین (علیه السلام) درود بر پیروان پیامبران و تصدیق کنندگان آنان را مربوط به تمام زمان ها و سراسر تاریخ بشری می دانند. در ادامه دعا ایشان با بلاغت و فصاحت تمام به بیان ویژگی های یاران و صحابهٔ پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) پرداخته و از خداوند متعال درخواست پاداشی درخور مقام آنان را دارد.
همچنین امام سجاد (علیه السلام) درود بر پیروان پیامبران و تصدیق کنندگان آنان را درجه ای از ایمان به غیب دانسته و با اشراف دعا بر رسالت پیامبران مخاطب را به سمت طلب خیرخواهی برای آنان سوق داده اند.
فرازهای دعای درود بر پیروان پیامبران و تصدیق کنندگان آنان مهترین ویژگی یاران حقیقی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) را شتافتن بر ایمان به دعوت وی، هجرت و دوری از خانه و خانواده، ایستادگی در مقابل دشمنان اسلام، طردشدگی و چشیدن محرومیت ها معرفی نموده است.
نکته طلایی دعای درود بر پیروان پیامبران و تصدیق کنندگان آنان آثار و فواید این درود برای اهل ایمان است.
اَللّٰهُمَّ وَأَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَمُصَدِّقُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ بِالْغَیْبِ
خداوندا، پیروان پیامبران و کسانی از اهل زمین که آنان را تصدیق کرده و ندیده ایمان آوردند را یاد کن
عِنْدَ مُعَارَضَهِ الْمُعَانِدِینَ لَهُمْ بِالتَّکْذِیبِ،
که وقتی معاندان با ابزار تکذیب به ستیز با پیامبران برخاستند،
وَالاِشْتِیَاقِ إلَی الْمُرْسَلِینَ بِحَقَائِقِ الِإیـمَانِ،
آنان با ایمان و باور حقیقی، مشتاق فرستادگان تو بودند،
فِی کُلِّ دَهْرٍ وَزَمَانٍ أَرْسَلْتَ فِیْهِ رَسُولاً وَأَقَمْتَ لِأَهْلِهِ دَلِیلاً،
در هر عصر و زمانی که پیامبری فرستادی و برای اهل آن روزگار راهنمایی گماشتی؛
مِنْ لَدُنْ آدَمَ إِلَی مُحَمَّدٍ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، مِنْ أَئِـمَّهِ الْهُـدَى، وَقَادَهِ أَهْـلِ التُّقَى عَلَی جَمِیعِهِمُ السَّلَامُ،
از زمان آدم تا روزگار محمد (صلّی اللّٰه علیه وآله) همۀ پیشوایان هدایت و رهبران پرهیزکاران که درود بر تمامی آنان باد؛
فَاذْکُرْهُمْ مِنْکَ بِـمَغْفِرَهٍ وَرِضْوَانٍ.
همگی آنان را به آمرزش و خشنودی خود یاد کن.
اللّٰهُمَّ وَأَصْحَابُ مُحَمَّدٍ خَاصَّهً الَّـذِینَ أَحْسَنُوا الصَّحَابَهَ،
خداوندا، اصحاب محمد (صلّی اللّٰه علیه وآله) را یاد کن؛ بهویژه آنان که حقِ همراهی را بهخوبی ادا کردند،
وَالَّذِینَ أَبْلَوُا الْبَلَاءَ الْحَسَنَ فِی نَصْـرِەِ،
و کسانی که در راه یاری او به نیکویی آزمایش پس دادند،
وَکَانَفُوهُ وَأَسْـرَعُوا إلَی وِفَادَتِهِ،
پشتیبانش بودند و در گرویدن به او شتافتند.
وَسَابَقُوا إِلَی دَعْوَتِهِ،
و به دعوتش از یکدیگر پیشی گرفتند
وَاسْتَجَابُوا لَهُ حَیْثُ أَسْمَعَهُمْ حُجَّهَ رِسَالَاتِهِ،
و آنگاه که برهان محکم پیامآوریاش را به گوششان رساند، با جان و دل پذیرفتند.
وَفَارَقُوا الْأَزْوَاجَ وَالْأَوْلَادَ فِی إِظْهَارِ کَلِمَتِهِ،
آنان که در راه اعلای کلمۀ او، از همسران و فرزندان خود جدا شدند
وَقَاتَلُوا الْآبَاءَ وَالْأَبْنَاءَ فِی تَثْبِیتِ نُبُوَّتِهِ، وَانْتَصَـرُوا بِهِ،
و برای استوار ساختن نبوتش با پدران و پسران خود جنگیدند و به برکت وجود او پیروز شدند.
وَمَنْ کَانُوا مُنْطَوِینَ عَلَی مَحَبَّتِهِ یَرْجُونَ تِجَارَهً لَنْ تَبُورَ فِی مَوَدَّتِهِ،
آنان که محبت او در لایههای وجودشان تنیده شده بود و در مهرورزی به او، تجارتی پایدار و بیزوال را انتظار میکشند.
وَالَّذِینَ هَجَرَتْهُمُ الْعَشَائِرُ إذْ تَعَلَّقُوا بِعُرْوَتِهِ
کسانی که چون به ریسمان او چنگ زدند، ایل و تبارشان از آنان روی برگرداندند
وَانْتَفَتْ مِنْهُمُ الْقَرَابَاتُ إذْ سَکَنُوا فِی ظِلِّ قَرَابَتِهِ.
و چون در سایۀ قرب او آرام گرفتند، پیوندهای خویشاوندیشان از هم گسست.
فَلَا تَنْسَ لَهُمُ اللّٰهُمَّ مَا تَرَکُوا لَکَ وَفیِکَ،
پس خداوندا! آنچه را برای تو و در راه تو از دست دادند، برایشان منظور بدار
وَأَرْضِهِمْ[1] مِنْ رِضْوَانِکَ
و آنان را از خشنودی خود لبریز و خشنود ساز؛
وَبِـمَا حَاشُوا الْخَلْقَ عَلَیْکَ وَکَانُوا مَعَ رَسُولِکَ دُعَاهً لَکَ إلَیْکَ
چرا که مردم را بر گردِ دین تو جمع کردند و همراه پیامبرت، دعوتکنندگانی بودند که خلق را به سوی تو میخواندند.
وَاشْکُرْهُمْ عَلَی هَجْرِهِمْ فیِکَ دِیَارَ قَوْمِهِمْ،
و آنان را پاداش ده که در راه تو از دیار خویشاوندان خود هجرت کردند
وَخُرُوجِهِمْ مِنْ سَعَهِ الْمَعَاشِ إِلَی ضِیقِهِ،
و از آسایش معیشت به سختی و تنگدستی افتادند؛
وَمَنْ کَثَّـرْتَ فِی إِعْزَازِ دِینِـکَ مِنْ مَظْلُومِهِمْ.
و نیز ستمدیدگانشان را که برای عزت بخشیدن به دینت، بر شمارشان افزودی.
اللّٰهُمَّ وَأَوْصِلْ إِلَی التَّابِعِینَ لَهُمْ بِإِحْسَانٍ، ﴿الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالْإِیـمَانِ﴾ خَیْرَ جَزَائِکَ،
خداوندا، بهترین پاداش خود را به کسانی برسان که به نیکی پیرو اصحاب بودند؛ همانها که میگویند: «پروردگارا، ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند، بیامرز»
الَّذِینَ قَصَدُوا سَمْتَهُمْ، وَتَحَرَّوْا وِجْهَتَهُمْ، وَمَضَوْا عَلَی شَاکِلَتِهِمْ
آنان که راه اصحاب را پیش گرفتند، به سوی مقصد آنها رفتند و بر شیوۀ آنان حرکت کردند.
لَمْ یَثْنِهِمْ رَیْبٌ فِی بَصِیـرَتِهِمْ،
هیچ شک و تردیدی آنها را از بصیرتشان باز نداشت
وَلَمْ یَخْتَلِجْهُمْ شَکٌّ فِی قَفْوِ آثَارِهِمْ، وَالْاِئْتِمَامِ بِهِدَایَهِ مَنَارِهِمْ،
و در پیروی از آثار اصحاب و اقتدا به نور هدایتشان، تردید و لرزهای بر دلشان نیفتاد.
مُکَانِفِینَ وَمُوَازِرِینَ لَهُمْ، یَدِینُونَ بِدِینِهِمْ،
آنان پشتیبان و یاور اصحاب بودند، به آیین آنها گرویدند،
وَیَهْتَدُونَ بِهَدْیِهِمْ، یَتَّفِقُونَ عَلَیْهِمْ،
به راه و رسمشان هدایت یافتند، با آنان همداستان و همیار شدند
وَلَا یَتَّهِمُونَهُمْ فیِمَا أَدَّوْا إلَیْهِمْ.
و در آنچه اصحاب از سوی پیامبر به ایشان رساندند، هرگز متهمشان نکردند.
اللّٰهُمَّ وَصَلِّ عَلَی التَّابِعِینَ مِنْ یَوْمِنَا هَذَا إِلَی یَوْمِ الدِّینِ، وَعَلَی أَزْوَاجِهِمْ، وَعَلَی ذُرِّیَّاتِهِمْ، وَعَلَی مَنْ أَطَاعَکَ مِنْهُمْ،
خداوندا، از این زمانِ ما تا روز رستاخیز، بر این پیروان اصحاب و بر همسران و فرزندانشان و هر کدام از آنان که تو را اطاعت کردهاند، درود فرست.
صَلَاهً تَعْصِمُهُمْ بِهَا مِنْ مَعْصِیَتِکَ،
چنان درودی که با آن، ایشان را از نافرمانیات حفظ کنی،
وَتَفْسَحُ لَهُمْ فِی رِیَاضِ جَنَّتِکَ،
و در باغهای بهشتت برایشان فراخ و گشایش ایجاد کنی
وَتَـمْنَعُهُمْ بِهَا مِنْ کَیْدِ الشَّیْطَانِ،
و از نیرنگ شیطان دورشان ساز.
وَتُعِینُهُمْ بِهَا عَلَی مَا اسْتَعَانُوکَ عَلَیْهِ مِنْ بِرٍّ،
درودی که به واسطۀ آن، در هر کار نیکی که در آن از تو یاری و مدد جستهاند، یاریشان کنی
وَتَقِیهِمْ[2] طَوَارِقَ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ إلَّا طَارِقاً یَطْرُقُ بِخَیْرٍ،
و آنان را از حوادث ناگوار شب و روز حفظ کنی، مگر آن پیشامدی که خیر و نیکی به همراه داشته باشد.
وَتَبْعَثُهُمْ بِهَا عَلَی اعْتِقَادِ حُسْنِ الرَّجَـاءِ لَکَ، وَالطَّمَعِ فیِمَا عِنْدَکَ،
و به برکت این درود و صلوات، آنان را با ایمانی استوار، به امید نیکو نسبت به خویش و شوق انتظار آنچه نزد توست، برانگیز.
وَتَرْکِ التُّهْمَهِ فِیمَا تَحْوِیهِ أَیْدِی الْعِبَادِ،
و چنان کن که به آنچه در دست بندگان است، چشم ندوزند
لِتَـرُدَّهُمْ إِلَی الرَّغْبَهِ إِلَیْکَ وَالرَّهْبَهِ مِنْکَ،
تا آنان را به شوق و ترس از خودت بازگردانی.
وَتُزَهِّدَهُمْ فِی سَعَهِ العَاجِلِ،
و نسبت به فراخی و زرق و برق دنیا بیرغبتشان سازی،
وَتُحَبِّبَ إِلَیْهِمُ الْعَمَلَ لِلْآجِلِ، وَالْاِسْتِعْدَادَ لِمَا بَعْدَ الْمَوْتِ
و عمل برای آخرت و آمادگی برای پس از مرگ را محبوبشان گردانی
وَتُهَوِّنَ عَلَیْهِمْ کُلَّ کَرْبٍ یَحِلُّ بِهِمْ یَوْمَ خُـرُوجِ الأَنْفُسِ مِنْ أَبْدَانِهَا،
و هر اندوهی را که در لحظۀ خروج جان از بدن بر آنان فرود میآید، آسان سازی.
وَتُعَافِیَهُمْ مِمَّا تَقَعُ بِهِ الْفِتْنَهُ مِنْ مَحْذُورَاتِهَا، وَکَبَّهِ النَّارِ وَطُولِ الْخُلُودِ فیِهَا،
و آنان را از درافتادن به فتنههای لغزشزا و سختی آتش دوزخ و ماندگاری ابدی در آن معاف بداری
وَتُصَیِّـرَهُمْ إِلَى أَمْنٍ مِنْ مَقِیلِ الْمُتَّقِینَ.
و سرانجام آنان را به جایگاهی امن در سرای پرهیزکاران سوق دهی.
[1] . وَارْضِهِمْ
[2] . وَتَقِیهُمْ