دعای صد و سی و نه – در روز بیست و نهم ماه رمضان

یَا مُکَوِّرَ اللَّیْلِ عَلَی النَّهَارِ، وَمُکَوِّرَ النَّهَارِ عَلَی اللَّیْلِ، اى که شب را بر روز و روز را بر شب فرامىپوشانی، یَا عَالِمُ یَا خَبِیرُ، یَا رَبَّ الْأَرْبَابِ، یَا سَیِّدَ السَّادَاتِ ای دانا و آگاه! ای پروردگارِ همۀ پروردگاران! ای سرورِ همۀ بزرگان! یَا اَللّٰهُ،[1] لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ[2] وَحْدَکَ لَا شَـرِیکَ لَکَ، ای الله! […]
دعای صد و سی و هشت – در روز بیست و هشتم ماه رمضان

یَا خَازِنَ اللَّیْلِ فِی الْهَوَاءِ، وَ خَازِنَ النُّورِ فِی السَّمَاءِ، ای نگهدارندۀ شب در هوا و نگهدارندۀ نور در آسمان، وَ مَانِعَ السَّمَاءِ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ، ای که آسمان را از افتادن بر زمین بازداشتهای مگر به ارادۀ خودت، وَ حَارِسَهُمَا أَنْ تَزُولَا ، و ای که نگهبان زمین و آسمانی تا […]
دعای صد و سی و هفت – در روز بیست و هفتم ماه رمضان

یَا مَادَّ الظِّلِ وَ لَوْ شِئْتَ لَجَعَلْتَهُ سَاکِناً، ای که سایه را گستراندی، و اگر میخواستی آن را ساکن میساختی، ثُمَّ جَعَلْتَ الشَّمْسَ عَلَیْهِ دَلِیلًا، سپس خورشید را نشانهای بر آن قرار دادی ثُمَّ قَبَضْتَهُ إِلَیْکَ قَبْضاً یَسِیراً، و سرانجام آن را بهآرامی بهسوی خود بازگرداندی! یَا ذَا الْحَوْلِ وَ الطَّوْلِ وَ الْکِبْرِیَاءِ وَ الْآلَاءِ، […]
دعای صد و سی و شش – در شب بیست و هفتم ماه رمضان
از زید بن علی (علیهماالسلام) روایت شده است که فرمود: شنیدم پدرم علی بن الحسین (علیهماالسلام) در شب بیست و هفتم ماه رمضان، که از اول شب تا آخر آن میگفت: اَللّٰهُمَّ ارْزُقْنِی التَّجَافِیَ عَنْ دَارِ الْغُرُورِ، وَالْإِنَابَهَ إِلیٰ دَارِ الْخُلُودِ، وَالاِسْتِعْدَادَ لِلْمَوْتِ قَبْلَ حُلُولِ الْفَوْتِ. خداوندا، دورى گزیدن و کنار کشیدن از سـراى فریب […]
دعای صد و سی و پنج – در روز بیست و ششم ماه رمضان

یَا جَاعِلَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ آیَتَیْنِ، ای خدایی که شب و روز را دو نشانه قرار دادی! یَا مَاحِیَ آیَهِ اللَّیْلِ وَ جَاعِلَ آیَهِ النَّهَارِ مُبْصِرَهً ای که تاریکی شب را محو میکنی و روز را روشن میکنی، لِنَبْتَغِیَ فَضْلًا مِنْهُ وَ رِضْوَاناً، تا ما در پرتو آن به دنبال فضل و رضای تو برویم! […]
دعای صد و سی و چهار – در روز بیست و پنجم ماه رمضان

اَللّٰهُمَّ یَا جَاعِلَ اللَّیْلِ لِبَاساً، خداوندا! ای که شب را پوششی برای آرامش قرار دادی، وَ النَّهَارِ مَعَاشاً، وَ الْأَرْضِ مِهَاداً، و روز را وسیلۀ معاش، و زمین را بستری گسترده وَ الْجِبَالِ أَوْتَاداً، و کوهها را پایههایی استوار ساختی! یَا اَللّٰهُ یَا قَادِرُ، یَا اَللّٰهُ یَا قَاهِرُ، ای خداوند ای توانا، ای خداوند ای […]
دعای صد و سی و سه – در روز بیست و چهارم ماه رمضان

یَا فَالِقَ الْإِصْبَاحِ ای شکافندۀ سپیدهدم! وَجَاعِلَ[1] اللَّیْلِ سَکَناً وَ الشَّمْسِ[2] وَ الْقَمَرِ[3] حُسْباناً، ای که شب را مایۀ آرامش و خورشید و ماه را وسیلهاى براى محاسبه و اندازهگیرى زمان آفریدی! یَا عَزِیزُ ای قدرتمند! یَا ذَا الطَّوْلِ وَ الْمَنِّ وَ الْقُوَّهِ وَ الْحَوْلِ وَ الْفَضْلِ وَ الْإِنْعَامِ وَ الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ، ای صاحب […]
دعای صد و سی و دو – در روز بیست سوم ماه رمضان

اَللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا رَبَّ لَیْلَهِ الْقَدْرِ، وَجَاعِلَهَا خَیْراً مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ، خداوندا! از تو میخواهم، ای پروردگار شب قدر، و کسی که آن را برتر از هزار ماه قرار دادهای! وَرَبَّ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ وَالْجِبَالِ وَالْبِحَارِ، وَالظُّلَمِ وَالْأَنْوَارِ وَالْأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، ای پروردگار شب و روز، کوهها و دریاها، تاریکیها و نورها، زمین و آسمان! یَا […]
دعای صد و سی و یک – در شب قدر

یَا بَاطِناً فِی ظُهُورِہِ، وَیَا ظَاهِراً فِی بُطُونِهِ، ای که در عین آشکار بودن، پنهانی، و در عین پنهان بودن، آشکاری! یَا بَاطِناً لَیْسَ یَخْفَى، یَا ظَاهِراً لَیْسَ یُرَى، ای که پنهانی اما از هیچکس پوشیده نیستی، و آشکاری، اما با چشم دیده نمیشوی! یَا مَوْصُوفاً لاَ یَبْلُغُ بِکَیْنُونِیَّتِهِ مَوْصُوفٌ، وَلاَ حَدٌّ مَحْدُودٌ، ای که […]
دعای صد و سی – در روز بیست و دوم ماه رمضان

یَا سَالِخَ اللَّیْلِ مِنَ النَّهارِ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ، ای که شب را از دل روز بیرون میآوری و ناگهان آنها را در تاریکی فرو میبری، یَا مُجْرِیَ الشَّمْسِ لِمُسْتَقَرِّهَا بِتَقْدِیرِکَ یَا عَلِیمُ، ای که با تقدیرت، خورشید را در مسیر خود به گردش درمیآوری، ای دانای مطلق! یَا مُقَدِّرَ القَمَرِ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ کَالْعُرْجُونِ الْقَدِیمِ […]